ซูชิงอวี๋นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานเพียงลำพัง คิ้วขมวดเล็กน้อย เธอเปิดคอมพิวเตอร์แล้วใช้ปลายนิ้วพิมพ์ลงบนแป้นพิมพ์
บนหน้าจอแสดงแผนที่เส้นทางไปยังกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง ส่วนในโฟลเดอร์มีเอกสารที่รออ่านกองพะเนิน
ท่ามกลางเอกสารเหล่านั้น ซูชิงอวี๋พบว่าผู้รับผิดชอบแต่ละเขตจากทั้งหมดสิบสองแห่งเป็นคนละคนกัน
เมืองตุ๊กตาขี้ผึ้งมีองค์ชายศักดิ์สิทธิ์กับองค์หญิงศักดิ์สิทธิ์
สวนอีเดนสีดำมีอาดัมกับเอวา
ตอนแรกที่พวกเขาเข้าไปในเขตต่าง ๆ สถานที่เหล่านั้นยังไม่ใช่ดันเจี้ยน
ต่อมาเมื่อเขตต่าง ๆ กลายเป็นดันเจี้ยน นักวิจัยเหล่านี้ก็ถูกมลพิษกัดกร่อน ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตัวตนของตนเอง
ส่วนผู้ประสานงานโครงการภาพรวมของทั้งสิบสองเขตมีชื่อว่าสยงเยวียน
เขายังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงงานเครื่องดื่มฉีหมิงซิงด้วย
เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่ซูชิงอวี๋ปล่อยไปเป็นครั้งสุดท้ายในดันเจี้ยน【โรงงานเครื่องดื่มฉีหมิงซิง】ก่อนหน้านี้ สยงเหวินซิน ก็คือลูกสาวของสยงเยวียน
สยงเยวียนเป็นหนึ่งในกลุ่มแรกที่รู้ว่ามีดันเจี้ยนอยู่
นับได้ว่าเป็นบุคคลระดับผู้บุกเบิกของกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง
หลังสิ่งประหลาดสยองฟื้นคืนชีพ ผู้บริหารระดับสูงกำลังวุ่นอยู่กับการรับมือดันเจี้ยนระยะแรก
ในระยะแรก แต่ละประเทศมีดันเจี้ยนปรากฏขึ้นเพียงแห่งเดียว และสามารถถ่ายทอดสดได้ตลอดทั้งกระบวนการ
สิ่งที่สยงเยวียนให้ความสำคัญไม่ใช่การถ่ายทอดสดดันเจี้ยน
แต่เป็นการรับผิดชอบการทดลองเพื่อต่อต้านมลพิษ
สถานที่ทำวิจัยของเขาไม่ได้อยู่ที่สำนักงานใหญ่ของกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง แต่อยู่ในห้องวิจัยของโรงงานเครื่องดื่มฉีหมิงซิง