เช็กอินวันสิ้นโลกจนแกร่งเกินใคร

ตอนที่ 2 ฉันลงชื่อเข้าใช้เพื่อแข็งแกร่งขึ้นในวันสิ้นโลก

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ในตอนนั้นเอง สวี่อี้ก็ได้ยินเสียงบางอย่างขึ้นมา

ไม่ใช่เสียงของผู้ติดเชื้อ เห็นได้ชัดว่ามีคนกำลังพูดกันด้วยเสียงเบา

แล้วก็มีคนเดินลงมาจากชั้นบน ยิ่งเป็นการยืนยันทางอ้อมว่าข้างบนไม่มีผู้ติดเชื้อ มีแต่ผู้รอดชีวิต

สวี่อี้ดีใจขึ้นมาทันที เขาชะโงกหน้าออกไปถามเสียงเบา «เฮ้ ข้างบนมีคนอยู่ไหม?»

«มี มีคนอยู่»

สวี่อี้ได้ยินเสียงตื่นเต้นของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

«งั้นผมขึ้นไปแล้วนะ» สวี่อี้กำมีดพร้าไว้แน่น แล้วรีบเดินขึ้นไปชั้นบน

บนบันไดมีศพอยู่ น้ำเหลืองจากศพที่เน่าเปื่อยไหลเลอะเทอะไปทั่ว เขาจึงต้องระวังให้มาก

ถ้าลื่นล้มขึ้นมา อาจทำให้ผู้ติดเชื้อที่เหมือนซอมบี้ตกใจได้

เมื่อเลี้ยวผ่านบันได สวี่อี้ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ตรงทางขึ้นชั้น 3 ในมือแต่ละคนถืออาวุธอย่างไม้พลอง สีหน้าระแวดระวังขณะมองเขา

สวี่อี้กวาดตามองอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดมี 6 คน

ผู้หญิง 4 คน ผู้ชาย 2 คน ไม่มีใครที่เขารู้จัก

แต่ในกลุ่มนั้นมีคนหนึ่งที่สวี่อี้รู้จัก เธอคือหลิงเยว่ ดาวเด่นสาวสวยจากครอบครัวร่ำรวยที่มีชื่อเสียงในมหาวิทยาลัยของพวกเขา

ทว่าตอนนี้ใบหน้าของหลิงเยว่ซีดเซียว ดูเหมือนขาดสารอาหาร เบ้าตาก็ลึกโหล

เห็นได้ชัดว่าตลอด 7 วันที่ผ่านมา พวกเธอแทบไม่มีอาหารกิน

ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติ

ในฟิตเนส อย่างมากก็มีแค่ขนมขบเคี้ยว ผงโปรตีน นม หรืออะไรทำนองนั้น ไม่มีอาหารหลักแน่นอน

ไม่เหมือนครัวที่พวกสวี่อี้เคยอยู่ก่อนหน้านี้ ที่นั่นยังมีข้าวสาร มันฝรั่ง และผักอีกหลายอย่าง ทำให้ช่วงสองสามวันแรกพวกเขายังพอมีอาหารประทังชีวิต

«โรงอาหารข้างล่างมีผู้ติดเชื้อไหม?» นักศึกษาชายคนหนึ่งเห็นสวี่อี้ดูไม่เหมือนคนที่หิวโซ จึงตาเป็นประกายขึ้นมา

«ไม่มี ผมเพิ่งออกมาจากโรงอาหาร» สวี่อี้ตอบ ก่อนเดินขึ้นต่อ

คนเหล่านั้นไม่ได้ขวางเขาไว้

«ข้างบนไม่มีอาหารแล้ว ขึ้นไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก» หลิงเยว่เตือนเขาด้วยความหวังดี

«ไม่เป็นไร ผมแค่อยากขึ้นไปดูรอบ ๆ แล้วก็อาบน้ำด้วย» สวี่อี้พูดพลางเดินขึ้นต่อ

«เดี๋ยวก่อน โรงอาหารชั้น 2 ยังมีอะไรกินไหม?» ผู้หญิงอีกคนถามขึ้น

«ไม่มี พวกคุณลองไปหาที่โรงอาหารชั้น 1 ดูก็ได้» พูดจบสวี่อี้ก็เดินขึ้นไปทันที ไม่คิดจะเสียเวลาคุยกับพวกเธอ

คนพวกนี้ไม่มีแม้แต่อาหาร ดูท่าคงหิวจนแทบไม่มีแรงแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะรวมกลุ่มด้วย

สวี่อี้จึงล้มเลิกความคิดที่จะจับกลุ่มกับพวกเธอ แล้วฝากความหวังไว้กับการลงชื่อเข้าใช้ในฟิตเนส

ไม่นาน สวี่อี้ก็มาถึงฟิตเนส

ตรงทางเข้ามีเครื่องออกกำลังกายกับศพกองขวางอยู่ น่าจะเป็นฝีมือของคนกลุ่มนั้นเมื่อครู่

สวี่อี้มุดผ่านช่องว่างเข้าไปในฟิตเนส

เขากวาดตามองอย่างรวดเร็ว ก่อนท่องในใจ

«ระบบ ลงชื่อเข้าใช้»

«ติ๊ง! ลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ ได้รับยากระตุ้นการเสริมสร้างร่างกาย 1 ชุด

«แต้มเอาชีวิตรอด +3»

พอได้ยินว่าได้รับยากระตุ้นการเสริมสร้างร่างกาย สวี่อี้ก็ดีใจจนแทบคลั่ง

ยากระตุ้นการเสริมสร้างร่างกาย มาได้ถูกเวลาจริง ๆ!

ร่างกายนี้เดิมทีก็ผอมแห้งอยู่แล้ว พอเกิดวันสิ้นโลกขึ้นมา ย่อมส่งผลร้ายต่อการเอาชีวิตรอดอย่างหนัก

«ระบบ ใช้ยากระตุ้นการเสริมสร้างร่างกาย»

ชั่วพริบตา สวี่อี้ก็รู้สึกถึงกระแสอุ่นนับไม่ถ้วนไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาพบว่ามีสิ่งสกปรกสีดำผุดขึ้นมาตามผิวหนัง

สวี่อี้รู้สึกร่างกายเบาสบายขึ้นมาก ทั้งยังเหมือนมีพละกำลังมหาศาล การได้ยินกับการมองเห็นก็ดูจะแข็งแกร่งขึ้นด้วย

เขายังไม่รีบทดสอบพละกำลัง ตอนนี้สิ่งที่สวี่อี้อยากทำที่สุดคืออาบน้ำ ร่างกายเหนียวเหนอะหนะไปหมด ทรมานจริง ๆ

เขาเดินตามป้ายบอกทางไปจนถึงห้องอาบน้ำ

นอกจากนี้ สวี่อี้ยังเจอชุดออกกำลังกายสะอาด ๆ ชุดหนึ่งในตู้ที่ถูกงัดเปิดไว้ เขาหยิบมันไปอาบน้ำด้วยทันที

ไม่ได้อาบน้ำมา 7 วัน แถมยังเพิ่งขับสิ่งสกปรกออกจากร่างกาย กลิ่นตัวของสวี่อี้จึงเหม็นจนแทบทนไม่ไหว

หลังอาบน้ำอุ่นอย่างสบายตัว สวี่อี้ก็เปลี่ยนเป็นชุดออกกำลังกายสะอาด แล้วสะพายเป้เปล่าใบหนึ่ง

พอออกมา สวี่อี้ก็เห็นหลิงเยว่กลับมาอยู่ในฟิตเนสตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

«มีธุระอะไร?» สวี่อี้รู้สึกว่าหลิงเยว่น่าจะตั้งใจมาหาเขา

แม้หลิงเยว่จะสวยมากจนชวนให้คนเกิดความคิดอยากจับเธอกดลงกับพื้น แต่ตอนนี้สวี่อี้ไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย

ถึงเขาจะเพิ่งกินจนอิ่ม แต่ร่างกายอดอาหารมาสองวันแล้ว ตอนนี้ก็ยังหิวอยู่ดี

เวลานี้ อาหารสักคำยังดึงดูดใจเขามากกว่าหลิงเยว่เสียอีก

«คุณพาฉันออกไปจากที่นี่ได้ไหม ในรถของฉันมีขนมอยู่เยอะ ห่างจากที่นี่ไม่ถึง 150 เมตร» หลิงเยว่บอกจุดประสงค์ของตัวเองตรง ๆ

สวี่อี้หรี่ตามองหลิงเยว่

«ทำไมต้องเป็นผม?» สวี่อี้สงสัยว่าทำไมหลิงเยว่ถึงมาขอให้เขาช่วย

หรือเพราะตอนนี้เขาดูหล่อขึ้นกันนะ?

«เพราะสภาพร่างกายของคุณดูดีมาก น่าจะมีความสามารถพอจะเอาขนมมาได้ ฉันขอแค่หนึ่งในสาม ที่เหลือยกให้คุณทั้งหมด แล้วฉันยังพาคุณไปหาน้าสาวได้ด้วย เธออยู่หน่วยปฏิบัติการพิเศษ มีทั้งปืนและคน ตอนนี้สร้างที่หลบภัยขึ้นแล้ว ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน» หลิงเยว่พูดอย่างใจเย็น

คำพูดของหลิงเยว่ทำให้สวี่อี้เริ่มสนใจขึ้นมา

ทางทหารสร้างที่หลบภัยขึ้นจริง ๆ ในคืนแรกที่วันสิ้นโลกมาถึง พวกเขายังได้รับข้อความแจ้งตำแหน่งสถานที่เหล่านั้นด้วย

แต่พวกเขาถูกผู้ติดเชื้อล้อมไว้ จึงไม่มีทางออกไปได้

ถึงอย่างนั้น สวี่อี้ก็รู้ว่าจะต้องมีคนมุ่งหน้าไปยังที่หลบภัยแน่นอน

หลิงเยว่มีรถ นี่ถือเป็นโอกาสดี

ถนนไม่ติดมากเกินไป ก็ขับรถออกไปได้จริง ๆ

«ผมพาไปได้แค่คนเดียว ความสามารถผมมีจำกัด» สวี่อี้ตัดสินใจแล้ว

ถ้าคนเยอะขึ้น ตัวแปรก็ยิ่งมาก

พอได้ยินคำพูดของสวี่อี้ หลิงเยว่ก็ขมวดคิ้วทันที

ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอถึงตัดใจพยักหน้า ยอมรับข้อเสนอของสวี่อี้

เธอไม่ใช่แม่พระ จะอยู่ต่อก็มีแต่ต้องอดตาย หรือไม่ก็เสี่ยงบุกออกไปหาอาหาร

แต่คนกลุ่มนั้นประทังชีวิตด้วยน้ำมาหลายวันแล้ว จะเอาแรงที่ไหนมาปกป้องเธอ

สวี่อี้ไม่เหมือนกัน ดูมีสภาพดีกว่ามาก คงเพิ่งขาดอาหารได้ไม่นาน

ยังไงเขาก็ออกมาจากโรงอาหาร ที่นั่นต้องมีอาหารไม่น้อยแน่

เมื่อเห็นหลิงเยว่พยักหน้ายอมตกลง สวี่อี้ก็พูดทันที «ไม่ว่าจะเจออะไร ห้ามส่งเสียงเด็ดขาด ถ้าส่งเสียงขึ้นมา จะดึงดูดผู้ติดเชื้อเข้ามามากกว่าเดิม»

«วางใจเถอะ ฉันรู้ ฉันไม่ถ่วงคุณแน่» หลิงเยว่กำท่อนโลหะที่ลับจนแหลมในมือแน่น สีหน้าจริงจัง

«แล้วคนพวกนั้นล่ะ?» สวี่อี้ยังกลัวว่าคนกลุ่มเดิมของหลิงเยว่จะก่อเรื่อง

«พวกเขาไปหาอาหารที่โรงอาหารชั้น 2 รีบลงไปกันเถอะ» หลิงเยว่รู้ดีว่าชั้น 2 ไม่มีอาหารแน่นอน

ขนาดแค่นี้ยังคิดไม่ออก อยู่กับคนแบบนี้จะรู้สึกปลอดภัยได้ยังไง สู้ไปเสี่ยงกับสวี่อี้ยังดีกว่า

«ไปกัน» สวี่อี้ไม่รีรอ เดินลงบันไดไปทันที

ตอนเดินผ่านชั้น 2 สวี่อี้ยังได้ยินพวกเขาบ่นกันอยู่

จากนั้นสวี่อี้ก็เดินตรงไปยังชั้น 1 กำมีดพร้าในมือแน่น

ข้างล่างอาจมีผู้ติดเชื้อ เขาจึงต้องระวังตัวให้มาก

เพราะบนบันไดมีทั้งศพและน้ำเหลือง พวกเขาจึงเดินได้ไม่เร็วนัก

«กึก กึก กึก»

สวี่อี้ได้ยินเสียงแผ่วเบา สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

เขาหันไปทำท่าห้ามส่งเสียงให้หลิงเยว่ แล้วขยับปากบอกว่า «มีผู้ติดเชื้อ»

หลิงเยว่หน้าซีดเผือด กัดฟันแล้วพยักหน้า ขณะเดียวกันก็กำท่อนโลหะในมือแน่น

กลับไปงั้นเหรอ?

สวี่อี้ไม่อยากกลับไป ที่นั่นไม่มีอาหารเหลือแล้ว อยู่ต่อก็มีแต่ต้องอดตาย

เพราะงั้นสวี่อี้จึงเตรียมเสี่ยงดูสักครั้ง

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินลงต่อ

ไม่นาน สวี่อี้ก็เห็นผู้ติดเชื้อคนหนึ่ง

มันหันหลังให้เขา ร่างกายโยกไหวเล็กน้อย ไม่มีท่าทีอื่น

สวี่อี้ควบคุมลมหายใจ พยายามหายใจให้สม่ำเสมอและไม่ส่งเสียงดังเกินไป

จากนั้นเขาก็ค่อย ๆ เข้าใกล้ผู้ติดเชื้อ

การล่าผู้ติดเชื้อคือก้าวแรกที่เขาจำเป็นต้องก้าวผ่าน ไม่อย่างนั้นจะเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกนี้ได้ยังไง?

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป