“เร่งฝีเท้า วิ่งขึ้นเนินตรงนั้นไป ข้างบนเป็นตึกหอพัก ปีนท่อระบายน้ำขึ้นไปชั้นสองก็รอดแล้ว”
สวี่อี้มองพวกผู้ติดเชื้อ พลางพูดอย่างใจเย็น
หลิงเยว่กัดฟันแน่น ก่อนก้าวออกวิ่ง
แต่แล้วมือของเธอก็ถูกสวี่อี้คว้าไว้
เมื่อก่อนเธอไม่มีทางยอมให้ผู้ชายจับมือตามใจชอบแบบนี้แน่
แต่ตอนนี้เธออยากขอบคุณสวี่อี้ที่ไม่ทิ้งเธอ แถมยังยอมดึงเธอหนีเอาชีวิตรอดไปด้วยกัน
แม้สวี่อี้จะดูผอม แต่ร่างกายแข็งแรงมาก ความเร็วในการวิ่งก็สูงอย่างเหลือเชื่อ
หลิงเยว่ไม่มีแก่ใจจะสนใจแล้วว่าคนที่อยู่ข้างหลังเป็นอย่างไร
ทั้งสองคนวิ่งสุดแรง ไม่นานก็ไปถึงเนินดินที่สวี่อี้พูดถึง
ตอนนี้พวกเขาอยู่ห่างจากกลุ่มผู้ติดเชื้อที่ตามมาข้างหลังไม่ถึงห้าเมตรแล้ว หากปีนเนินขึ้นไปให้สำเร็จในครั้งเดียวไม่ได้ พวกเขาจะถูกพวกผู้ติดเชื้อตามทัน
ถ้าถูกตามทัน จุดจบก็มีแต่ถูกควักหัวใจและทุบหัวจนแหลก
แค่คิดถึงเรื่องนี้ หลิงเยว่ก็หนาวสั่นไปทั้งตัว
แต่สวี่อี้ลากร่างเธอปีนขึ้นเนินอย่างรวดเร็ว จนมาถึงด้านนอกตึกหอพัก
ตรงหน้ามีรั้วเหล็กกั้นอยู่ สวี่อี้โยนกล่องข้ามเข้าไป แล้วเริ่มปีนทันที
หลิงเยว่ก็ปีนตาม รั้วเหล็กนี้ไม่สูง แค่เมตรกว่า ๆ เดิมทีก็สร้างไว้พอเป็นพิธีเท่านั้น
สวี่อี้จึงปีนข้ามไปได้ในพริบตา
“ข้างหน้าอาจถูกคนในตึกปิดตายแล้ว ฉันจะปีนขึ้นไปชั้นสองเลย” สวี่อี้พูดพลางมองหาจุดที่เหมาะจะปีน
หน้าต่างชั้นหนึ่งติดเหล็กดัดกันขโมย ส่วนชั้นสองขึ้นไปไม่มีแล้ว
แค่ปีนขึ้นไปถึงชั้นสอง ก็เข้าไปในตึกหอพักได้
หลิงเยว่ยกกล่องขึ้น แล้วตามสวี่อี้ไป
ตอนนี้เธอเลิกคิดเรื่องอื่นแล้ว ตั้งใจแค่จะตามสวี่อี้ไป
ผู้ชายเย็นชาที่สวมหน้ากากคนนี้แข็งแกร่งมาก เป็นคนที่พึ่งพาได้แน่นอน
โลกถึงกาลอวสานแล้ว ทุกสิ่งที่เคยมีล้วนไม่เหลืออีกต่อไป
แค่มีชีวิตอยู่ก็เป็นความสุขที่สุดแล้ว
ถ้าอยากรอดในโลกที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด ก็ต้องมีพลังต่อสู้มากพอ
ผู้ชายคนนี้ฟันคอสัตว์ประหลาดขาดได้ในดาบเดียว แค่นี้ก็เหนือกว่าคนถึง 90% แล้ว
ต่อให้ต้องเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดของตัวเองไปแลกกับการคุ้มครอง เธอก็คิดว่ายอมรับได้
ถ้าตายก็ไม่เหลืออะไร แถมยังต้องเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
หลิงเยว่ไม่อยากตาย เธออยากมีชีวิตอยู่ ต่อให้ต้องลำบากแค่ไหนก็ตาม
“ปีนขึ้นไปตรงนี้ก่อน อย่าเพิ่งสนใจกล่อง” พูดจบสวี่อี้ก็ปีนขึ้นไปทันที
สวี่อี้ปีนเร็วมาก เพราะมีพละกำลังมหาศาล ใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาทีก็ปีนถึงชั้นสองได้อย่างราบรื่น ก่อนกระโดดเข้าไปในทางเดิน
ตอนสวี่อี้ปีนขึ้นไปได้ระยะหนึ่ง หลิงเยว่ก็เอาแท่งโลหะสอดขวางไว้ตรงกระเป๋าเป้ แล้วปีนตามเขาไป
แต่ตอนนี้ร่างกายของเธอไม่ไหว แค่ปีนขึ้นไปได้เพียงเล็กน้อย
“เร็วเข้า รั้วเหล็กกำลังจะถูกดันล้มแล้ว” สวี่อี้เหลือบมอง ก่อนหันกลับไปตรวจดูสถานการณ์ในห้องพัก
ประตูปิดอยู่ ไม่มีผู้ติดเชื้อพุ่งออกมาจากข้างใน
สวี่อี้จึงค่อยหมอบลงตรงทางเดิน แล้วยื่นมือไปหาหลิงเยว่
หลิงเยว่ปีนขึ้นมาได้ครึ่งทางแล้ว ขณะเดียวกันพวกผู้ติดเชื้อก็ดันรั้วเหล็กบางส่วนล้มลง ก่อนพุ่งเข้าหาเธอ
“อย่าตื่นตระหนก ขึ้นมาอีกหน่อยฉันก็จับเธอได้แล้ว” สวี่อี้มองพวกผู้ติดเชื้อที่กำลังเข้ามาใกล้ด้วยความกังวล
พวกมันปีนเป็นหรือเปล่า?
ถ้าปีนเป็น ห้องพักชั้นหนึ่งที่มีเหล็กดัดกันขโมยถึงจะปลอดภัยสิ!
หลิงเยว่รวบรวมแรงทั้งหมดที่มี ค่อย ๆ ขยับขึ้นไปทีละนิด
สาเหตุหลักคือเธอไม่ได้กินอิ่มมาหลายวันแล้ว จึงแทบไม่มีแรง ถ้าเป็นเวลาปกติ เธอคงปีนขึ้นไปถึงชั้นสองได้อย่างรวดเร็ว
ถึงอย่างไรหลิงเยว่ก็เป็นคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำ ร่างกายแข็งแรงกว่าผู้หญิงทั่วไปมาก
“จับได้แล้ว” สวี่อี้คว้ากระเป๋าเป้ของหลิงเยว่ไว้ แล้วดึงเธอขึ้นมา
เมื่อมีสวี่อี้ช่วย หลิงเยว่ก็ปีนขึ้นไปถึงชั้นสองได้อย่างง่ายดาย
หลังจากสวี่อี้ลากหลิงเยว่เข้ามาในทางเดิน เธอก็ทรุดนั่งลงกับพื้นทันที
สวี่อี้มองพวกผู้ติดเชื้อด้านล่าง เห็นพวกมันได้แต่เงยหน้าขึ้น ยื่นมือคว้าอากาศอย่างเดือดดาล เขาจึงค่อยผ่อนลมหายใจ
พวกมันปีนกำแพงไม่เป็น อย่างน้อยตอนนี้ก็ปลอดภัยแล้ว
“ตอนนี้ปลอดภัยชั่วคราวแล้ว กินอะไรสักหน่อยนะ ฉันจะเข้าไปดูในห้องพัก”
ที่นี่เป็นตึกหอพักหญิง ผู้หญิงมักชอบกินขนม ในห้องพักอาจมีของตุนไว้บ้าง
สวี่อี้แม้จะยัดขนมไว้ในกระเป๋าเป้แล้ว แต่แค่นั้นคงกินได้ไม่กี่วัน
ถ้าอยากมีชีวิตรอด สิ่งพื้นฐานที่สุดคือต้องรักษาพลังต่อสู้เอาไว้ และถ้าจะรักษาพลังต่อสู้ ก็ต้องกินให้อิ่มทุกมื้อ
อาหารคือหัวใจสำคัญของการเอาชีวิตรอด
เพราะฉะนั้น การรวบรวมอาหารจึงสำคัญมาก
สวี่อี้ค่อย ๆ เดินเข้าไป แล้วกวาดตามองอย่างรวดเร็ว
นี่เป็นห้องพักสี่คน สวี่อี้ปีนขึ้นบันไดเตียงไปชะโงกดู อยากยืนยันว่ามีคนอยู่ในห้องนี้หรือเปล่า
เตียงทั้งสี่ไม่มีคนอยู่ สวี่อี้จึงลงจากเตียง
คืนนี้ในที่สุดก็มีเตียงให้นอนแล้ว
“พวกนั้นเข้ามาแล้วเหมือนกัน วิ่งไปที่ตึกหอพักฝั่งตรงข้าม” หลิงเยว่เห็นความเคลื่อนไหวของเพื่อนร่วมทางกลุ่มก่อน จึงรีบบอกสวี่อี้
เธอรู้ว่าตอนนี้คนพวกนั้นต้องเกลียดเธอมากแน่
ถ้าได้เจอคนพวกนั้นอีก พวกเขาต้องแก้แค้นเธอแน่นอน
หลิงเยว่รู้ดีว่าจิตใจมนุษย์นั้นเลวร้ายได้แค่ไหน
หลายวันมานี้ ถ้าเธอไม่คอยดึงผู้หญิงคนอื่นมาอยู่ด้วย ป่านนี้คงถูกผู้ชายไม่กี่คนนั้นย่ำยีไปแล้ว
วันสิ้นโลกมาเยือน ระเบียบสังคมพังทลาย
เมื่อไร้สิ่งยับยั้ง ความคิดชั่วร้ายในใจทุกคนก็ยิ่งถูกขยายใหญ่ขึ้น
แต่ก่อนยังมีศีลธรรมกับกฎหมายคอยควบคุม ตอนนี้ไม่เหลืออะไรแล้ว ผู้คนจึงไม่ต้องเกรงกลัว และกล้าทำทุกอย่าง
“แค่ไม่มายุ่งกับพวกเราก็พอ” สวี่อี้ตอบ ก่อนเริ่มหาอาหาร
หลิงเยว่ยัดมันฝรั่งทอดเข้าปาก พลางเดินลึกเข้าไปด้านใน
ตอนนั้นสวี่อี้หาเค้กไข่นึ่งได้ถุงหนึ่งแล้ว
นี่เป็นของดี กินแล้วอิ่มท้อง
นอกจากนี้ สวี่อี้ยังเจอช็อกโกแลตหลายแท่งกับขนมรสเผ็ดอีกจำนวนหนึ่ง
“ฉันชื่อหลิงเยว่ แล้วนายชื่ออะไร?” หลิงเยว่ถามอย่างสงสัย พร้อมแนะนำตัวไปด้วย
“สวี่อี้” สวี่อี้เปลี่ยนไปหาอีกตำแหน่งหนึ่ง
เย็นชาขนาดนี้เลยเหรอ?
หลิงเยว่คิดในใจ อย่างน้อยเธอก็เป็นดาวมหาวิทยาลัย แถมชื่อเสียงในมหาวิทยาลัยก็ดีไม่น้อย ไม่นึกว่าจะถูกเมินเสียได้
แต่พอเห็นตัวเองในกระจกแต่งหน้า เธอก็เข้าใจ
ไม่ได้กินอิ่มสักมือตลอดเจ็ดวันจนซูบผอมเสียขนาดนี้ ยังจะมีเสน่ห์อะไรอีก?
เพื่อปกป้องตัวเอง ตลอดเจ็ดวันนี้เธอไม่ได้อาบน้ำเลยสักครั้ง ทั้งตัวเหม็นหึ่ง
เป็นแบบนี้ ใครจะไม่รังเกียจก็แปลกแล้ว
เมื่อคิดได้ หลิงเยว่ก็ยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้
ไม่นานทั้งสองคนก็ค้นครบทั้งสี่ตำแหน่ง
สวี่อี้เจอเค้กไข่นึ่งหนึ่งห่อ ช็อกโกแลต 6 แท่ง ลูกอมเยลลี่รสส้มครึ่งกระปุก ขนมรสเผ็ดหนึ่งห่อ และบุหรี่หลานลี่ฉุนหนึ่งมวน
หลิงเยว่เจอแอปเปิล 5 ลูก สาหร่ายหนึ่งห่อ พายช็อกโกแลตหนึ่งกล่อง และถุงยางอนามัยหนึ่งกล่อง