“เจ้าพูดอะไรนะ!!”
สยงเจี้ยนเฟยเห็นเช่นนั้นก็โกรธกริ้วขึ้นมันทันที!
สยงเจี้ยนเฟยไม่สนหรอกว่าอีกฝ่ายจะเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของตระกูลจักรพรรดินกาอันน่าสะพรึงกลัว หรือสถานะของโอกูลัสตุสจะน่าเกรงขามแค่ไหน ได้ยินเสียงแบบนั้นก็ระเบิดความโกรธออกมาทันที
“นายน่ะมันอะไรกันแน่ กล้าใช้น้ำเสียงแบบนั้นพูดกับท่านชายของเรา!”
ปัง!
ดวงตาของออกูลัสเย็นชาขึ้นเล็กน้อย จากเบื้องหลังเขา ผู้เข้มแข็งที่รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกมาจากร่างก้าวออกมาข้างหน้าทันทีหนึ่งก้าว เขามองไปที่สยงเจี้ยนเฟย เจตนาสังหารในแววตาแทบไม่แอบแฝงอะไรเลย
“พี่เจี้ยนเฟย ใจเย็นๆ ก่อน!”
จงหงงยี่ในตอนนั้นเองรีบดึงแขนสยงเจี้ยนเฟยไว้อีกครั้ง มือของจงหงงยี่สั่นไหวเบาๆ ที่แขนของสยงเจี้ยนเฟยอีกครั้ง
ดวงตาของสยงเจี้ยนเฟยในความโกรธกริ้วแดงกลับไปหมด!
แต่ถูกจงหงงยี่ดึงเช่นนั้น ร่างของเขาในตอนนั้นก็หยุดชะงักลงอย่างฉับพลัน!
“ข้าไม่พูดกับหมามาก!!”
สยงเจี้ยนเฟยกลั้นความโกรธในใจไว้ เขาแค้นจ้องผู้เข้มแข็งแห่งตระกูลจักรพรรดินกานั้นเต็มสองตา กลั้นลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วก็ยังตะโกนออกมาอีกคำ!
“นายอยากตาย!!”
ผู้เข้มแข็งแห่งตระกูลจักรพรรดิเงานั้น เป็นคนที่เดินข่มเหงรังแกคนอื่นมาทั่วระดับนานาชาติจนชินชา เมื่อเห็นสยงเจี้ยนเฟยกล้าพูดกับตนแบบนี้ ความโกรธและเจตนาสังหารในใจแทบระเบิดออกมา!
ขั้นบำเพ็ญของเซียวเย่ ตั้งแต่ต้นเขาไม่เคยมองทะลุ
แต่ขั้นบำเพ็ญของสยงเจี้ยนเฟยและจงหงงยี่ เขามองทะลุมานานแล้ว!
ในฐานะยอดฝีมือจุดสูงสุดฮว่าจิ้ง ในปกติ หากผู้มีพลังระดับนี้กล้าพูดกับเขาแบบนี้ เขาลงมือฆ่าไปนานแล้ว!