"ชั้นสิบขึ้นไปอยู่ระหว่างการบูรณะ เพื่อให้ผู้ร่วมรายการได้รับประสบการณ์การติดต่อค้าขายที่ดียิ่งขึ้น จึงยังไม่สะดวกที่จะเปิดให้เข้าชม" พนักงานหน้าประตูยิ้มและกล่าวอย่างสุภาพ
"บูรณะ?"
นักรบที่เพิ่งก้าวเข้ามานั้นอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะตั้งใจจะเอ่ยถามอีกโดยสัญชาตญาณ แต่ก็ถูกเพื่อนร่วมทางด้านหลังดึงแขนไว้
ชายนั้นชะงัก ราวกับตระหนักได้ทันที มุมปากกระตุกเล็กน้อยแล้วเปิดปากว่า "ฉันเข้าใจแล้ว"
"เข้าใจอะไรของเขาวะ"
บนดาดฟ้าเรือ นักรบคนหนึ่งที่ยืนใกล้กว่ามองเห็นเหตุการณ์ แววตายิ่งสับสน
"ชั้นสิบขึ้นไปของงานประมูลเก้าติงไม่อนุญาตให้ขึ้นไปตอนนี้ แน่นอนว่างานประมูลเก้าติงต้องมีประโยชน์ใช้สอยพื้นที่ชั้นสิบขึ้นไปอยู่
เรื่องบูรณะน่ะ เป็นแค่ข้ออ้าง
เรือลำนี้ก็เป็นของงานประมูลเก้าติงเอง พวกเขาจะใช้ห้องชมวิวบนเรือของตัวเอง ต้องมาอธิบายกับพวกเรามากมายทำไม?
พูดเรื่องบูรณะออกมา ก็ถือว่าเกียรตินักกริยาคนนั้นเต็มที่แล้ว"
คนแก่ที่ยืนข้างนักรบผู้นั้นได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าเบา ๆ
แล้วเขาก็เอ่ยต่อ "นักรบที่ฝีมือแข็งแกร่งหน่อย มักคุ้นชินกับฐานะที่สูงส่งเหนือผู้อื่นในโรงแรมธรรมดา ๆ หรือสถานที่ค้าขายภายนอก ที่นี่หลายคนยังไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าที่นี่คือที่ไหน
ในสายตาของคนของงานประมูลเก้าติง พวกเรากับคนธรรมดาไม่ต่างกันเลย"
"เปรี้ยง—"
"ซาดด!!"
"เสี่ยวเย่!!"
เรื่องมันเกิดขึ้นเฉพาะหน้า!