สยงเจี้ยนเฟยตึงเครียดจนใจคอไม่ดี แต่จงหงงอวี่ยิ่งตึงเครียดกว่าเขาอีก!
"ไม่มีแล้ว!"
จงหงงอวี่บีบราวกั้นขอบดาดฟ้าไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เสียงตอนนี้สั่นเครือจนแทบพูดไม่เป็นภาษา!
นับแต่ 10 ชั่วโมงก่อน ที่เซียวเย่ส่งเสียงถ่ายทอดคำสุดท้ายถึงเธอแล้วดิ้นลงสู่ท้องทะเล เขาก็หายไปจากการติดต่อโดยสิ้นเชิงตลอด 10 ชั่วโมงนี้
10 ชั่วโมง เรือสำราญยักษ์ของงานประมูลเก้าติงแล่นผ่านท้องทะเลเบอร์มิวดาไปไกลแค่ไหนแล้ว ไม่มีใครล่วงรู้!
แต่มีข้อหนึ่งที่มั่นใจได้ ข้างหน้ากำลังจะถึงเขตจันทร์แดง!
เขตจันทร์แดงนั้นคือจุดต่อรองระหว่างน่านน้ำชายนอกของเบอร์มิวดาแท้ๆ กับเขตแกนกลาง!
ณ ตอนนี้ เรือใหญ่ของบรรดาอำนาจใหญ่รอบด้านแทบทุกฝ่ายต่างแล่นมาถึงที่นี่ตามลำดับ แม้กระทั่งเรือของอำนาจชั้นสูงสุดบางฝ่ายก็ได้เข้าไปในเขตจันทร์แดงแล้ว!
"เฮ้ พวกเจ้ายังเชื่อจริงๆ อยู่เหรอว่าของก๊อกที่ตกลงทะเลไปน่ะยังมีชีวิตอยู่?"
"ฉันว่าสมองพวกเจ้าคงโดนลาเตะซะแล้ว!"
"แต่ก็เถอะ เขาตายเร็วขนาดนี้ก็มีประโยชน์อยู่บ้าง อย่างน้อยก็จะได้ไม่ต้องเจอกับการทรมาณสยองขวดนอกจากมนุษย์หลังลงจากเรือลำนี้ไป!
ส่วนพวกเจ้า……"
ผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งในบรรดาผู้ติดตามของโอกูลัสกวาดสายตามองไปรอบๆ เห็นการพูดคุยของสยงเจี้ยนเฟยกับจงหงงอวี่เข้า เขาจึงหันหัวตอบกลับไปหนึ่งประโยค น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยการเยาะเย้ย!
"ท่านชาย!!"