“อะไรนะ?!”
“ใต้น้ำมีสุสาน?! แถมยังมีแท่นบูชาอีก?! ที่แบบนี้มันจะมีสุสานได้ไง!?”
เมื่อได้ยินเสียงนั้น ดวงตาของสยงเจี้ยนเฟยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็พลันระเบิดความตะลึงอย่างรุนแรง เขารีบก้มหัวมองลงไปใต้น้ำทันที!
แต่น้ำทะเลมืดสนิท มองไม่เห็นอะไรเลย!
คนอื่น ๆ ของตระกูลจงก็มีแววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและงงงวย ต่างพากันก้มมองลงใต้น้ำเช่นกัน แต่ก็ไม่เห็นอะไรเหมือนกัน!
“สุสานหลวง?! ใต้น้ำนี่ มีสุสานหลวงขนาดใหญ่กว่าสุสานเจ้าหลิง?!”
บรรพบุรุษรุ่นสองของตระกูลจงกระทำมือเป็นตราประจำพิเศษ แล้วรีบมองลงใต้น้ำเช่นกัน ในตอนแรกเขาก็ไม่เห็นอะไรเช่นกัน
แต่เมื่อพลังอันน่าสะพรึงกลัวไหลวนรอบกาย และพลังภายในในดวงตาของเขาแน่นขึ้นจับต้องได้ เขาก็เริ่มมองเห็นบางสิ่งอย่างคลุมเครือ
“เป็นไปไม่ได้ นี่มันภาพลวงตาหรือ?!”
“นี่มันสุสานหลวงที่จมอยู่ใต้ทะเลทั้งหลัง ใหญ่ยิ่งกว่าเมืองทั้งเมือง แถมยังมีแท่นบูชานั่น มันจะยื่นตรงจากก้นทะเลขึ้นมาถึงพื้นดินได้อย่างไร?
ใครกันแน่ ที่สร้างสุสานหลวงใต้ทะเลแบบนี้?”
บรรพบุรุษรุ่นสองของตระกูลจงเปิดปากพูดอีกครั้ง แววตาของเขาในที่สุดก็ระเบิดความตะลึงที่หาผู้ใดเสมอเหมือนไม่ได้!
ซึ่ว!
แต่ในจังหวะที่เขากำลังตะลึงนั้นเอง เซียวเย่กลับขยับตัวขึ้น!
ร่างของเซียวเย่กลายเป็นเงาหลง พุ่งตรงเข้าไปยังทิศทางของโลงศพกว่า 100 ใบที่วางเรียงอยู่ใจกลางพื้นที่มหึมานั้นอย่างรวดเร็ว