ด้านหน้า ทางเดินมืดสนิท ก็เบื้องขยายออกอย่างฉับพลัน!
ทางเดินแผ่ขยายกว้างขึ้นทันที!
และที่ปลายทางเดินนั้น ยังมีแสงฟ้าครามระยิบระยับส่องกะพริบโดยไร้เสียง
ในความมืดมิด แสงฟ้าสว่างไสวตัดกัน ราวกับว่าด้านหน้านั้น มีบางสิ่งบางอย่างซ่อนอยู่
"ถึงปลายทางแล้วสินะ?"
"ไม่ใช่ ต้องเป็นที่ประตูบานที่สองของทางเดินใต้ทะเลนี่! เมื่อผ่านประตูบานนี้ไปแล้ว ด้านหน้า จะไม่ใช่ปลายทางที่แท้จริงของทางเดินสายนี้หรือ?
นั่นก็คือ แกนกลางที่ลึกที่สุดของเบอร์มิวดา?!"
บนเรือใหญ่ของตระกูลจง สายตาของคนจำนวนมากต่างพร้อมใจมองไปยังด้านหน้าตามเสียงนั้น และในดวงตาของหลายคนก็ระเบิดออกด้วยความตะลึงในชั่วขณะนี้
"ทำไมข้า... ทำไมใจของฉันถึงรู้สึงขนหัวลุกขึ้นเสียนี่" สยงเจี้ยนเฟยจ้องมองไปข้างหน้า ผิวกายของเขารู้สึกกระตุกเกร็งขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ ผ่านการฟื้นฟูมากว่าหนึ่งวัน บาดแผลน่าสะพรึงกลัวบนตัวเขาเมื่อก่อนก็ได้หายสนิทแล้ว
บนเรือใหญ่ของตระกูลจง คนจำนวนมากที่มองดูสยงเจี้ยนเฟย ต่างรู้สึกตื่นตะลึงกับความสามารถฟื้นฟูที่แสนจะเหลือเชื่อนั้น
"กลิ่นอายของสีซี!"
เซียวเย่ในชั่วขณะนั้นก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
เรือใหญ่ของตระกูลจงเคลื่อนไปข้างหน้า ทางเดินขยายกว้างออกอย่างรวดเร็ว ด้านหน้าราวกับเป็นอวกาศใต้ทะเลมหึมา กว้างขวางถึงหลายพันเมียว!
ขณะที่เซียวเย่ผ่านทางเดินนั้นเข้าสู่อวกาศดังกล่าว ชั่วขณะนั้นเขาก็รับรู้อย่างแม่นยำอีกครั้งถึงร่องรอยกลิ่นอายที่ตกค้างอยู่ของซูหยุนซี