เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

ตอนที่ 34 เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

6 นาที· 1.4K คำ

เว่ยจิ่งอยู่ในห้องแต่งตัวพอดี

เขากำลังจัดเนกไทหน้ากระจก พอเห็นฉีเหวินเซินเดินเข้ามา ก็เอ่ยว่า “มาแล้วเหรอ”

ฉีเหวินเซินมาแล้ว เสิ่นรั่วก็คงมาถึงแล้วเหมือนกัน เว่ยจิ่งคว้าโทรศัพท์แล้ววิ่งออกไปทันที

“นายจะวิ่งไปไหน?”

ฉีเหวินเซินขมวดคิ้ว

“ก็คุณบอกให้ฉันไปขอเพิ่มเพื่อนเสิ่นรั่วไม่ใช่เหรอ”

เว่ยจิ่งไม่แม้แต่จะหันกลับมา เสียงของเขาลอยมาจากทางเดิน

มือของฉีเหวินเซินชะงัก คิ้วค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน

ที่จุดพยาบาล

พยาบาลเวรดึกกำลังรายงานเสิ่นรั่ว “คนไข้เตียงสามไอตอนกลางคืนค่อนข้างบ่อย อุณหภูมิปกติ ความดัน...”

ยังรายงานไม่ทันจบ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง

“เสิ่นรั่ว”

เสิ่นรั่วหันไปเห็นเว่ยจิ่งยืนอยู่ด้านหลัง

เธอกะพริบตาปริบ ๆ “รองผู้อำนวยการเว่ย มีอะไรหรือคะ?”

เว่ยจิ่งกวักนิ้วเรียกเธอ “มานี่หน่อย ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”

หัวใจเสิ่นรั่วกระตุกวูบ

รองผู้อำนวยการเรียกหาเธอ?

เธอไม่ได้ทำอะไรผิดใช่ไหม?

สมองของเธอรีบทบทวนผลงานช่วงหลังอย่างรวดเร็ว พอแน่ใจว่าไม่มีข้อผิดพลาดอะไร ถึงอย่างนั้นก็ยังเดินตามเว่ยจิ่งไปยังมุมทางเดินอย่างว่าง่าย

“รองผู้อำนวยการ มีอะไรหรือคะ?”

เว่ยจิ่งหันกลับมา หยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดคิวอาร์โค้ดวีแชต แล้วยื่นมาตรงหน้าเธอ

“เพิ่มเพื่อนกันหน่อย”

เสิ่นรั่ว “...หา?”

เว่ยจิ่งแกว่งโทรศัพท์ “เร็วเข้า ฉันรีบ”

รองผู้อำนวยการจะเพิ่มเพื่อนเธอในวีแชต?

เป็นเรื่องงานหรือเปล่า?

แต่ถ้าเป็นเรื่องงาน ก็ควรให้หัวหน้าแผนกหรือหัวหน้าพยาบาลแจ้งไม่ใช่เหรอ?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป