เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

ตอนที่ 35 เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

6 นาที· 1.4K คำ

โจวหลานยื่นมือโอบไหล่เธอไว้ “เธอไม่เข้าใจหรอก ในโรงพยาบาลมีคนตั้งกี่คนที่เล็งเว่ยจิ่งอยู่ ถ้าเธอไม่ได้คิดอะไรกับเขา นั่นก็เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว ฉันบอกเธอนะ ถ้าเธอชอบเว่ยจิ่งจริง ๆ ฉันก็ห้ามเธอไม่ได้แน่ แต่...”

“ถ้าเธออยากมีแฟนจริง ๆ เลือกพี่ชายฉันยังดีกว่าอีก”

เสิ่นรั่วเลิกคิ้ว “พี่ชายเธอเหรอ ก็เจ้าชู้พอกันไม่ใช่หรือไง”

“พี่ชายฉันเจ้าชู้ก็จริง แต่เผื่อแต่งงานแล้วจะเลิกเจ้าชู้ก็ได้ ที่สำคัญที่สุดคือฉันอยู่ข้างเธอ ต่อไปถ้าพวกเธอทะเลาะกัน ฉันต้องช่วยเธอด่าเขาแน่”

เสิ่นรั่วฟังแล้วทั้งขำทั้งจนใจ “โจวหลาน เธออยากเป็นน้องสะใภ้ฉันจนเพี้ยนไปแล้วหรือไง?”

โจวหลานหัวเราะคิกคัก “ก็ใช่น่ะสิ ดูเธอสิ สวยขนาดนี้ ถ้าแต่งเข้าบ้านเรา ยีนของบ้านเราคงพุ่งกระฉูดเลย”

“พอแล้ว ๆ เลิกพูดเล่นได้แล้ว ไปทำงานกันเถอะ”

เสิ่นรั่วผลักเธอเบา ๆ

ทั้งสองแยกย้ายกลับไปทำหน้าที่ของตัวเอง แต่บรรยากาศซุบซิบในจุดพยาบาลกลับคุกรุ่นขึ้นแล้ว

พยาบาลสาวสองคนชะโงกหน้าออกมาจากห้องทำแผล มองตำแหน่งที่เว่ยจิ่งยืนอยู่เมื่อครู่ แล้วมองแผ่นหลังของเสิ่นรั่ว ก่อนจะกระซิบกระซาบกัน

“เมื่อกี้รองผู้อำนวยการเว่ยมาหาเสิ่นรั่วใช่ไหม?”

“ใช่น่ะสิ ฉันเห็นชัด ๆ รองผู้อำนวยการเว่ยเรียกเสิ่นรั่วไปตรงหัวมุมนู้น ทั้งคู่ยืนคุยกันตั้งนาน”

“ไปทำอะไรล่ะ?”

“จะทำอะไรได้อีก ก็ขอแอดวีแชตน่ะสิ ลูกไม้ของรองผู้อำนวยการเว่ย ใครในโรงพยาบาลเราไม่รู้บ้าง? ตอนนี้ก็หลอกได้แค่พนักงานใหม่ เริ่มจากแอดวีแชต ต่อด้วยชวนไปกินข้าว ซื้อของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ ไม่ถึงเดือนก็เริ่มคลุมเครือ สองเดือนก็เริ่มเย็นชา สามเดือนก็อ้างว่าเข้ากันไม่ได้”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป