เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

ตอนที่ 7 นางรองก็เป็นนางรองสิ ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

7 นาที· 1.5K คำ

ฉีเหวินเซินเหลือบมองตรงหน้าเธอ สายตาหยุดอยู่ที่หน้าอกครู่หนึ่งอย่างมีนัย

“กินของหวานมากไป ไขมันสะสมได้ง่ายนะ”

เสิ่นรั่ว: “??”

เธอก้มมองตามสายตาเขา แทบจะยกมือขึ้นมาปิดไว้

หา?

นี่มันไขมันที่ไหนกัน?

ใช่ว่าใครอยากมีก็จะมีได้เสียหน่อย

อย่าคิดว่าเป็นพระเอกแล้วฉันจะไม่กล้าด่านะ

เสิ่นรั่วแสดงความไม่พอใจออกมาทั้งตัว

แก้มป่อง ดวงตาเบิกกว้าง ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรง แทบจะเขียนคำว่า ‘รู้อะไรบ้างเนี่ย’ ไว้บนหน้าอยู่แล้ว

ฉีเหวินเซินมองเธอแล้วก็อดขำในใจไม่ได้

เสิ่นรั่วคนนี้ ทำไมสีหน้าถึงเปลี่ยนเก่งขนาดนี้นะ?

เขาละสายตา แล้วบอกพนักงานว่า “เปลี่ยนของหวานเป็นถ้วยเล็ก”

ความผิดหวังของเสิ่นรั่วแปรเปลี่ยนเป็นความดีใจเล็ก ๆ

ก็ดีกว่าไม่ได้กิน

สีหน้าของเธอแจ่มใสขึ้นทันที ก่อนกล่าวขอบคุณเสียงหวาน “ขอบคุณนะคะพี่เหวินเซิน พี่เหวินเซินใจดีจังเลย”

เสียงหวานนุ่มนิ่มของเธอทำให้หัวใจเขาอ่อนยวบจนแทบละลาย

ฉีเหวินเซินขานรับเบา ๆ ยกแก้วน้ำขึ้นจิบเพื่อกลบเกลื่อนรอยยิ้มตรงมุมปาก

โจ๊กทะเลถูกยกมาเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว

โจ๊กเต็มชามใหญ่ ข้างในมีทั้งกุ้ง เนื้อปู หอยลาย และเนื้อปลา โรยหน้าด้วยต้นหอมสีเขียวสด กลิ่นหอมชวนกินลอยมาแตะจมูก

ดวงตาของเสิ่นรั่วเป็นประกาย

เธอหยิบช้อนตักเข้าปากคำโต เป่าเบา ๆ สองสามที ก่อนจะรีบยัดเข้าปากจนลวก ลิ้นรัวพ่นลมหายใจ แต่ก็ยังเสียดายเกินกว่าจะคายออกมา ได้แต่พลิกไปพลิกมาอยู่ในปาก

“ค่อย ๆ กิน”

ฉีเหวินเซินขมวดคิ้ว “ไม่มีใครแย่งหรอก กินของร้อนเกินไปจะทำร้ายลำไส้”

เสิ่นรั่วขานรับอู้อี้ ก่อนตักอีกคำ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป