เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

ตอนที่ 8 ไม่คิดเงิน

7 นาที· 1.5K คำ

เปิดวีแชตในโทรศัพท์ แล้วสแกนคิวอาร์โค้ด

รูปโปรไฟล์ของฉีเหวินเซินเด้งขึ้นมา

เสิ่นรั่วเพ่งมอง หัวใจก็เริ่มเต้นแรงอย่างไม่รักดีอีกครั้ง

รูปนั้นเป็นภาพถ่ายของฉีเหวินเซินเอง

ชายหนุ่มสวมเสื้อกาวน์สีขาว ใส่แว่นกรอบทอง ยืนกอดอกอยู่ในทางเดินแผนกศัลยกรรมของโรงพยาบาลประชาชนประจำเมือง แสงจากหลอดไฟแอลอีดีเหนือศีรษะส่องลงบนใบหน้า ทั้งตัวแผ่รัศมีความเป็นผู้เชี่ยวชาญออกมา ช่างดึงดูดใจคนอย่างร้ายกาจ

ให้ตายเถอะ เอารูปติดบัตรมาตั้งเป็นรูปโปรไฟล์ตรง ๆ แบบนี้ กลัวคนอื่นไม่รู้หรือไงว่าเป็นหมอ?

เสิ่นรั่วบ่นในใจเป็นหมื่นคำ แต่นิ้วกลับกดเพิ่มเพื่อนอย่างคล่องแคล่ว

แทบจะตอบรับในทันที

ฉีเหวินเซินเหลือบมองรูปโปรไฟล์ของเพื่อนใหม่ นิ้วชะงักไปเล็กน้อย

หมีสไตกอดโหลน้ำผึ้งตัวหนึ่ง สีชมพูหวานแหวว ดวงตาฉ่ำน้ำ ข้าง ๆ มีข้อความบรรทัดหนึ่งเขียนไว้ว่า วันนี้ก็ต้องสู้เข้านะ!

เขาเงยหน้ามองหญิงสาวฝั่งตรงข้ามที่กำลังก้มหน้าโอนเงิน

หมีสไตงั้นเหรอ?

คำหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวเขาโดยอัตโนมัติ ความน่ารักที่ต่างจากภาพลักษณ์

【เสิ่นรั่วโอนเงินให้คุณ 338.00 หยวน】

พอโอนเงินเสร็จ เสิ่นรั่วก็เก็บโทรศัพท์แล้วรีบเผ่น

“พี่เหวินเซิน โอนให้แล้วนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะพี่เหวินเซิน ขอให้ฝันดีนะคะ หนูกลับห้องก่อนล่ะ”

เสิ่นรั่วไม่รอให้ฉีเหวินเซินพูดอะไร วิ่งขึ้นบันไดพรวด ๆ แล้วรีบปิดประตู

ฉีเหวินเซินมองประตูที่ปิดสนิท ก่อนจะก้มมองประวัติการโอนเงินในโทรศัพท์ มุมปากกระตุกขึ้นเพียงแผ่วเบา

ยัยนี่จะหนีทำไมกัน?

แน่นอนว่าเขาไม่รู้ว่าในเวลานี้เสิ่นรั่วกำลังพิงแผ่นประตูอยู่ หัวใจเต้นตุบ ๆ ส่วนตัวเลขบนหน้าจอยอดเงินคงเหลือทำเอาเธอตาลาย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป