เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

ตอนที่ 6 ชวนกินมื้อดึก

6 นาที· 1.5K คำ

เธอหดตัวอยู่บนเบาะข้างคนขับ พยายามทำตัวให้กลมกลืนกับบรรยากาศมากที่สุด ร่างทั้งร่างขดเป็นก้อน แทบอยากยัดตัวเองเข้าไปในซอกเบาะ

แต่ตัวโตขนาดนี้ ไม่ใช่อยากซ่อนแล้วจะซ่อนได้เสียหน่อย

ฉีเหวินเซินเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง

เข็มขัดนิรภัยพาดรัดผ่านตรงกลาง ทำให้เนินอกนุ่มหยุ่นทั้งสองข้างยิ่งเด่นชัดขึ้น ขยับขึ้นลงแผ่วเบาตามจังหวะหายใจ ราวกับมีชีวิต

ยากจะทำเป็นมองไม่เห็นจริง ๆ

เขานึกถึงสัมผัสตอนถูกชน

ตอนนั้นเนินอกนุ่มหยุ่นกระแทกเข้ากับอกของเขา ทั้งอบอุ่นและยืดหยุ่น

ขณะนั้นเขาถอยหลังไปหลายก้าว ไม่ใช่เพราะแรงกระแทกอย่างเดียว แต่เพราะความรู้สึกซ่านแปลกประหลาดที่แผ่จากหน้าอก ลามไปตามแนวกระดูกสันหลัง

พอนึกถึงตอนนี้ ความซ่านนั้นก็หวนกลับมาอีกครั้ง

ฉีเหวินเซินเบือนสายตากลับไปมองทางข้างหน้า นิ้วมือที่จับพวงมาลัยกำแน่นขึ้น

เสิ่นรั่วนั่งหดตัวอยู่ แต่ที่จริงกำลังแอบมองฉีเหวินเซิน

จากมุมของเธอ มองเห็นได้เพียงใบหน้าด้านข้างของเขา

ริมฝีปากเม้มแน่น สีหน้าเย็นชาเหินห่าง แนวกรามเกร็งตึงจนมองไม่ออกว่ากำลังรู้สึกอย่างไร

เสื้อเชิ้ตสีดำขับให้ผิวของเขาดูขาวเย็น บุคลิกสุขุมลุ่มลึก ไม่เหมือนตอนกลางวันที่สวมเสื้อกาวน์แล้วดูเย็นชาและสำรวม ตอนนี้เขาเหมือนดาบที่เก็บอยู่ในฝัก คมกริบซ่อนอยู่ภายใน

เสิ่นรั่วกำลังแอบมองเพลิน ๆ

ฉีเหวินเซินก็หันมาทันที

สายตาสบกันพอดี

เสิ่นรั่ว: “!!!”

ใบหน้าของเธอแดงวาบ รีบฝืนยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน ก่อนก้มหน้าลงจ้องลายบนเข็มขัดนิรภัย ทำเป็นว่าคนที่แอบมองเมื่อครู่ไม่ใช่ตัวเอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป