เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

ตอนที่ 13 เป็นนางรองก็เป็นไป ขอแย่งพระเอกก่อนแล้วกัน

6 นาที· 1.4K คำ

หัวหน้าพยาบาลหลินเหลือบมองนาฬิกา «เสิ่นรั่วยังไม่มาเลย ยัยเด็กคนนี้คงกะเวลาเข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกแล้ว ฉันชินจนไม่รู้จะชินยังไงแล้ว»

ฉีเหวินเซินขมวดคิ้ว

ยังไม่มาเหรอ?

เขาถูกเรียกตัวกลับโรงพยาบาลกะทันหัน เลยฝากแม่บอกเธอว่าวันนี้ต้องนั่งรถไฟใต้ดินไปทำงานเอง

จังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

บนหน้าจอแสดงคำว่า: สถานีตำรวจ

ฉีเหวินเซินรับสาย

«สวัสดีค่ะ ขอเรียนถามว่าคุณเป็นญาติของเสิ่นรั่วหรือเปล่าคะ? เธอเกี่ยวข้องกับเหตุทะเลาะวิวาทบนรถไฟใต้ดิน ตอนนี้อยู่ที่สถานีตำรวจท้องที่ XX รบกวนคุณมาที่นี่หน่อยค่ะ...»

«ทะเลาะวิวาท?»

น้ำเสียงของฉีเหวินเซินเย็นลงฉับพลัน

«เธอบาดเจ็บหรือเปล่า?»

«เอ่อ...อีกฝ่ายบาดเจ็บค่อนข้างหนักค่ะ»

«ผมถามว่าเธอเป็นยังไง»

ตำรวจชะงักไปครู่หนึ่ง «เธอไม่เป็นไรค่ะ แค่ค่อนข้างตื่นเต้น»

«ผมจะไปเดี๋ยวนี้»

ฉีเหวินเซินวางสาย ใบหน้ามืดครึ้มจนน่ากลัว

เขายังถอดเสื้อกาวน์ไม่ทัน ก็ก้าวฉับ ๆ ไปทางลิฟต์

หัวหน้าพยาบาลหลินมองแผ่นหลังที่รีบร้อนของเขาอย่างงุนงง

«ใครโทรมาเหรอ?»

«สีหน้าผู้อำนวยการฉี...น่ากลัวจัง»

ฉีเหวินเซินมาถึงสถานีตำรวจ ก่อนก้าวยาว ๆ เข้าไป สายตาหยุดอยู่ที่มุมห้อง

ร่างหนึ่งนั่งโดดเดี่ยวอยู่บนเก้าอี้

เธอก้มหน้าหงอย ๆ มวยผมที่รวบไว้คลายออกไปครึ่งหนึ่ง ปอยผมหลายเส้นตกลงข้างแก้ม

บนตัวคลุมเสื้อตำรวจตัวหนึ่งไว้ เสื้อคลุมตัวใหญ่ห่อเธอจนดูเหมือนลูกนกตัวน้อย

เธอนั่งนิ่งไม่ไหวติง ราวกับหลับไปแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป