ชักธนู กำราบโจร กวาดล้างทั่วหล้า!

ตอนที่ 15 ม้าศึก

7 นาที· 1.6K คำ

ยามนั้น จ้าวเฟิงก็เดินเข้ามาจากประตูเรือน

หลี่เปิ่นพลันอวดของราวกับเด็กน้อยที่ได้ของเล่นชิ้นโปรด

“ฮ่า ๆ ๆ!”

“เฟิงจื่อ ดูสิว่าข้าหาอะไรพบ เสบียงตั้งมากมาย!”

“พี่น้องทั้งหลายไม่ต้องอดอยากแล้ว!”

จ้าวเฟิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าในลานเรือนจะมีเสบียงมากมายถึงเพียงนี้

“นายอำเภอเล่า?”

“เอ่อ? ไม่รู้สิ...?”

ยามนั้น ทหารกองทัพกบฏที่ไปค้นหาหลังเรือนก็วิ่งออกมา

“ท่านแม่ทัพ หลังเรือนไม่มีผู้ใดขอรับ”

หลี่เปิ่นสีหน้าหม่นลง กวาดตามองรอบด้าน ก่อนคว้าตัวขุนนางคนหนึ่งไว้ “พูดมา นายอำเภอของพวกเจ้าไปที่ใด?”

ขุนนางผู้นั้นหวาดหวั่นจนตัวสั่น “เรียนใต้เท้าทั้งหลาย นายอำเภอหนีไปแล้วขอรับ”

“หนีไปที่ใด?”

“เรื่องนี้...ข้าน้อยก็ไม่ทราบ เพิ่งหนีไปก่อนพวกท่านมาถึงนี่เองขอรับ”

“บัดซบ!” หลี่เปิ่นตวาด ก่อนปล่อยมือจากขุนนาง “พี่น้องทั้งหลาย ตามข้าไป!”

ในยามนั้น จ้าวเฟิงยกมือขวางเขาไว้ “อย่าเพิ่ง ให้พี่น้องทั้งหลายควบคุมประตูเมืองทั้งสี่ก่อน”

“ห้ามผู้ใดออกจากเมืองเป็นอันขาด”

หลี่เปิ่นชะงักไป ก่อนเข้าใจความหมายของจ้าวเฟิงในทันที

ควบคุมประตูเมืองไว้ ตราบใดที่นายอำเภอยังอยู่ในเมือง ก็ไม่มีทางหนีรอด

“ได้เลย พี่น้องทั้งหลาย ตามข้ามา!”

......

กองกำลังรักษาการณ์ของอำเภอไล่เซียงมีเพียง 200 นาย ในจำนวนนี้ยังมีถึงครึ่งหนึ่งที่เบิกเบี้ยหวัดเปล่า ๆ

ยามโหย่ว ท้องฟ้าเริ่มมืดลง

ภายในโถงว่าการอำเภอ หลี่เปิ่นนั่งอยู่บนเก้าอี้ มือกอดชามขนาดเท่าอ่างล้างหน้า กินข้าวฟ่างอย่างตะกละตะกลาม

จ้าวเฟิงยืนอยู่ด้านหลังโถง พิงโต๊ะไม้พลางถือสมุดบัญชีอ่านอย่างละเอียด

ประตูเมืองทั้งสี่ถูกควบคุมไว้แล้ว นอกจากเกวียนบรรทุกเสบียงหลายคันที่จอดอยู่ด้านนอก พวกเขายังค้นพบอาวุธและชุดเกราะอีกจำนวนหนึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป