ชักธนู กำราบโจร กวาดล้างทั่วหล้า!

ตอนที่ 16 ค่ายใหญ่แห่งอำเภอเฉิน

6 นาที· 1.4K คำ

รุ่งเช้าวันถัดมา

ลานด้านหลังที่ว่าการอำเภอ จ้าวเฟิงเหงื่อท่วมกาย

ฝึกหมัดห้าธาตุหนึ่งชุดและวิดพื้น 200 ครั้งทุกวัน กลายเป็นกิจวัตรไปแล้ว

หลี่เปิ่นเดินเข้ามาจากนอกลาน «เฟิงจื่อ เตรียมพร้อมหมดแล้ว»

จ้าวเฟิงใช้มือวักน้ำจากอ่างทองแดงที่มีน้ำเต็มใบซึ่งวางอยู่ข้างกายลูบหน้า «หวังเต๋อซุ่นเล่า?»

หลี่เปิ่นหัวเราะหึ ๆ «เจ้าเฒ่านั่นรู้ความ ตอนนี้อยู่บนรถแล้ว»

จ้าวเฟิงพยักหน้า «ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ออกเดินทาง!»

«ขอรับ!»

ที่ประตูเมืองอำเภอไล่เซียง กองทัพกบฏ 800 นายเปลี่ยนมาสวมเกราะของทหารทางการกันหมดแล้ว

เกราะที่ยึดมาได้ตั้งแต่ริมแม่น้ำจนถึงอำเภอไล่เซียงนั้นมีมากพอจะปลอมตัวทหารทั้ง 800 นายได้อย่างมิดชิด

เมื่อจ้าวเฟิงกับหลี่เปิ่นมาถึง ทุกคนก็เข็นรถบรรทุกเสบียง บนรถมีหวังเต๋อซุ่นที่ฝืนยิ้มอยู่ ขบวนเคลื่อนออกจากเมืองอย่างเอิกเกริก

มุ่งหน้าไปทางอำเภอเฉิน

....

...

สามวันต่อมา อำเภอเฉิน

เมืองแห่งหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ข้างกันนั้นมีค่ายทหารขนาดใหญ่ตั้งอยู่

ภายในค่ายมีคลังเสบียงเรียงราย ทุกสามก้าวมีทหารยาม ทุกห้าก้าวมีเวรลาดตระเวน การป้องกันแน่นหนา

นอกรั้วค่าย รถม้านับไม่ถ้วนขนส่งเสบียงเข้าสู่ค่ายอย่างต่อเนื่อง

สถานที่แห่งนี้คือค่ายใหญ่แห่งอำเภอเฉิน เป็นค่ายเสบียงและกำลังบำรุงด้านหลังของกองทัพทางการ

ยามนี้ ขุนนางหลายคนกำลังห้อมล้อมสตรีผู้หนึ่งออกมาจากประตูค่าย

สตรีนางนั้นมีคิ้วดุจกระบี่ ดวงตาสุกใสราวดวงดาว สวมเสื้อคลุมแดงกับเกราะดำ แววตาคมกริบ เครื่องแต่งกายเช่นนี้เมื่ออยู่บนใบหน้าอันงดงามเจิดจ้า กลับชวนให้มองเพลิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป