ชักธนู กำราบโจร กวาดล้างทั่วหล้า!

ตอนที่ 8 แล้วน้องสาวเล่า?

7 นาที· 1.5K คำ

ภายในเมือง ยามนี้ทหารรักษาประตูเมืองได้แยกย้ายกันไปแล้ว ผู้อพยพกว่าพันคนได้รับการจัดให้อยู่เป็นที่เป็นทาง ส่วนชายฉกรรจ์ก็เข้าร่วมกองทัพกบฏ

ส่วนสตรีทั้งหลาย ตามธรรมเนียมแล้วล้วนกลายเป็นเสบียงของกองทัพกบฏ

สำหรับคนชรา ไม่มีผู้ใดรู้ว่าพวกเขาจะไปที่ใด บางทีอาจอยู่ในเมือง ปล่อยให้ชะตากรรมตัดสิน

บนกำแพงเมือง จ้าวเฟิงกับพวกยังมิได้แยกย้าย

เพื่อป้องกันมิให้ทหารทางการเคลื่อนไหวผิดปกติอีก วันนี้พวกเขาจึงอยู่เฝ้าบนกำแพงเมือง

“มารดามันเถอะ! เจ้าพวกสุนัขขุนนางนี่ทำได้ถึงเพียงนี้!” หูหย่งกอดไหสุรา พลางก่นด่าเสียงขุ่น

ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าทหารทางการจะใช้ผู้อพยพมาหยั่งเชิง

จ้าวเฟิงยืนอยู่บนเชิงเทิน มองค่ายทหารเบื้องหน้าอย่างเหม่อลอย

เมืองซินหยางถูกล้อมมาถึงเก้าวันแล้ว นอกจากคืนนี้ ทหารทางการก็ไม่เคลื่อนไหวใด ๆ อีก

หูหย่งคล้ายมองออกว่าจ้าวเฟิงกำลังกังวล จึงก้าวเข้ามา “วางใจเถิด ในเมืองมีกองทัพกบฏสามหมื่นนาย ส่วนเจ้าพวกสุนัขขุนนางมีเพียงหนึ่งหมื่น”

“แม้กำลังรบจะต่างกัน แต่เมืองซินหยางแข็งแกร่งดุจป้อมปราการ ขอเพียงเมืองยังอยู่ พวกมันก็ทำอะไรพวกเราไม่ได้”

“อีกอย่าง ข้าได้ยินแม่ทัพกล่าวว่า ท่านเฉินส่งกองกำลังออกไปขอความช่วยเหลือหลายชุดแล้ว”

“เมื่อกองหนุนมาถึง ก็ถึงคราวตายของเจ้าพวกสุนัขขุนนาง!”

สิ้นคำ จ้าวเฟิงกลับมิได้รู้สึกสงบใจ คิ้วขมวดเข้าหากัน

เพราะเขารู้สึกเลือนรางว่า เรื่องราวคงมิได้ง่ายดายเช่นนั้น

....

..

รุ่งขึ้น จ้าวเฟิงพิงเชิงเทิน หลับงีบอย่างงัวเงีย

ทันใดนั้น เสียงแตรเร่งร้อนก็ดังขึ้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป