บทที่ 62 ป้ายกำกับแรก
“!”
เจียงฮวาซานเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ได้ยินเสียงกลไกดังขึ้นอีกครั้ง
【ติ๊ง—】
【สร้างเสร็จแล้ว!】
ทำไมกัน?!
เจียงฮวาซานพลันเดือดดาล ไม่มีใครเกลียดพลังของป้ายกำกับที่คอยพันธนาการได้มากไปกว่าเธอ ชาติก่อนเธอถูกควบคุมด้วยเนื้อเรื่องมาโดยตลอด ก็เพราะถูกติดป้ายว่าเป็นคนชั่วร้ายและโง่เขลา
ตอนนี้โลกบทละครนี่ก็ยังคิดจะใช้มุกเดิมอีก เจียงฮวาซานทนไม่ได้แม้แต่นิดเดียว เธอชี้หน้าตัวเองแล้วตวาด “พวกแกเป็นตัวอะไรกัน ถึงกล้ามาติดป้ายให้ฉัน? ฉันเตือนนะ อย่ามาติดมั่วซั่ว ไม่งั้นฉันจะถอนใบพวกแกให้เกลี้ยง แล้วตายไปพร้อมกัน…”
【ป้ายกำกับตัวละครข้อสอง: ขี้เกียจ】
“?”
อะไรนะ? เปลวโทสะของเจียงฮวาซานมอดดับวูบในพริบตา เมื่อครู่เธอยังคิดจะตายกันไปข้างหน้า แต่เพียงชั่วอึดใจก็สงบลงทั้งตัว
ไม่ใช่สิ!
คุณสมบัติเลิศเลออย่างความขี้เกียจจะเป็นป้ายกำกับด้านลบได้ยังไง?
เธอกระแอมเบา ๆ โลกบทละครจะจัดหมวดหมู่แบบนี้เหรอ? ก็ใช่ว่าจะยอมรับไม่ได้
ขณะที่กำลังจะถอนหายใจอย่างโล่งอก จู่ ๆ เธอก็ฉุกคิดขึ้นมา
ข้อสองหมายความว่ายังไง?
เจียงฮวาซานระแวดระวังขึ้นมาทันที เธอแตะหน้าผากตัวเอง “ฉันยังมีป้ายกำกับตัวละครอื่นอีกเหรอ?”
【สร้างโดยอัตโนมัติเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน ต้องการดูหรือไม่?】
เจียงฮวาซานโมโหขึ้นมาอีกครั้ง เธอจำได้ชัดว่าตอนกลับมาใหม่ ๆ แถวป้ายกำกับตัวละครถูกล้างจนหมดแล้ว ทำไมถึงถูกติดป้ายอีกล่ะ?
【ตัวละครในเนื้อเรื่องทุกคนมีป้ายกำกับ เมื่อเนื้อเรื่องดำเนินไป ป้ายกำกับตัวละครก็จะค่อย ๆ สมบูรณ์ขึ้น ป้ายกำกับด้านลบเป็นบทลงโทษสำหรับการละเมิดกฎของโลกบทละคร ส่วนป้ายกำกับตัวละครเกิดจากพฤติกรรมของตัวละคร】