บทที่ 14 เดิมพันสักครั้ง
“ให้ฉันขอโทษเหรอ?”
เป็นอย่างที่คิด พอฟู่สุยเอ๋อร์ได้ยินคำพูดนั้นก็มีปฏิกิริยาทันที แต่ก่อนหน้านี้เธอถูกเจียงฮวาซานหลอกมาหลายครั้งจนฝังใจ จึงหันกลับมามองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าระแวดระวัง “เธอคิดจะเล่นลูกไม้อะไรอีก?”
เจียงฮวาซานส่ายหน้า น้ำเสียงจริงใจอย่างยิ่ง “ไม่ใช่นะ ที่ฉันผลักเธอก็เพราะน้องสาวบอกฉันว่า คราวก่อนที่เธอตกลงไปในบ่อน้ำเป็นเพราะเธอผลัก น้องสาวขอให้ฉันแก้แค้นแทน ฉันขัดไม่ได้ก็เลยผลักเธอ ขอโทษนะ สุยเอ๋อร์”
บรรยากาศพลันตึงเครียด
ฟู่สุยเอ๋อร์เดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ “เจียงหว่านอี้โกหก! คราวนั้นเธอตกลงไปเอง ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน!”
เสิ่นเจียวยกมือห้ามฟู่สุยเอ๋อร์ ก่อนมองเจียงฮวาซานอย่างพินิจ “พูดแบบนี้ แปลว่าเธอผลักสุยเอ๋อร์เพื่อแก้แค้นแทนน้องสาวงั้นเหรอ?”
เจียงฮวาซานเตรียมคำพูดไว้ในใจตั้งแต่แรก จึงตอบได้อย่างลื่นไหล “อืม น้องสาวบอกว่าสุยเอ๋อร์ชอบรังแกเธอ เธอกลัว แม่ก็พูดอยู่เสมอว่าฉันเป็นพี่สาว ต้องปกป้องน้อง ฉันคิดว่าพวกเธอพูดมีเหตุผล ก็เลยฉวยโอกาสตอนสุยเอ๋อร์ขึ้นชั้นบนผลักเธอ ขอโทษนะ สุยเอ๋อร์”