บทที่ 65 มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?
แววตาของเสิ่นกุยหลิงสงบนิ่ง เขาอ่านเนื้อหาในจดหมายจนจบทีละคำ
ดูท่าตระกูลเสิ่นจะรู้เรื่องแฟ้มลำดับที่ 49 แล้ว และฟู่หลิ่งหนานก็คงปวดหัวไม่น้อย ไม่อย่างนั้นคงไม่ฝ่าฝืนกฎติดต่อคุณไป๋ในช่วงเวลาสำคัญอย่างการเลือกตั้งประธานาธิบดี
พูดไปแล้ว นี่เป็นอีเมลฉบับแรกที่เขาได้รับนับตั้งแต่ถอดรหัสอีเมลของคุณไป๋ ปกติมีเพียงอีเมลสั่งการจากคุณไป๋เท่านั้น
เสิ่นกุยหลิงหลุบตาลง ปลายนิ้วเลื่อนลูกกลิ้งเมาส์ไปมาอย่างไม่รู้ตัว หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจได้
เขาคลิกเมาส์แก้เนื้อหาในอีเมลไปสองสามบรรทัด ตรวจสอบจนแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาดแล้วก็เปลี่ยนข้อมูล ก่อนส่งอีเมลที่ดักไว้กลับออกไปอีกครั้ง
ตอนนี้ตระกูลเสิ่นรู้แล้วว่าแฟ้มลำดับที่ 49 มีอยู่จริง หากเสิ่นจวงสืบสาวไปตามร่องรอย บางทีอาจพบตัวตนของคุณไป๋ได้ในไม่ช้า
จากที่เขาสังเกตและทำความเข้าใจคุณไป๋มาตลอดหนึ่งปี ตระกูลเหยาคงหนีไม่พ้นต้องกลายเป็นหมากที่ถูกทิ้ง
เสิ่นกุยหลิงปิดคอมพิวเตอร์ แล้วผลักประตูกระจกที่เชื่อมกับระเบียงออก
ราตรีคล้อยต่ำ แสงดาวนับหมื่นดวงราวกับอยู่ใกล้แค่เอื้อม
แววตาของเขาสงบนิ่ง หยิบบัวรดน้ำขึ้นมารดต้นไม้บนชั้นวาง ลมยามค่ำพัดโชย ดอกเว่ยจื่ออันบอบบางผลิยอดใหม่ออกมาหนึ่งยอด
*
ตระกูลฟู่
ฟู่หลิ่งหนานนั่งหลับตาพักผ่อนอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ มือหนึ่งลูบคลำกล้องยาสูบอย่างแผ่วเบา แสงสีฟ้าจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สว่างวาบสลับมืด ฉายลงบนใบหน้าจนดูน่าขนลุก
“ติ๊งต่อง—”
เสียงแจ้งเตือนอีเมลดังก้องขึ้นในความเงียบ ราวกับฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ
ฟู่หลิ่งหนานลืมตาพรึบ จ้องหน้าจอเขม็ง