บทที่ 23 คนตระกูลเสิ่น
วันนี้เรือนดอกไม้ในสวนเสิ่นคึกคักผิดปกติ คนจากครอบครัวรองและครอบครัวสามมากันครบ ป้าแม่บ้านกับคนรับใช้ในบ้านต่างจัดเตรียมชาและของว่างให้คุณชายคุณหนูอย่างเป็นระเบียบ
เสิ่นจวงมีบุตรชายห้าคน แต่ละคนล้วนโดดเด่นไม่ธรรมดา
คนโต เสิ่นเชียน เป็นประธานสมาชิกสภาแห่งชาติ มีอำนาจตรวจสอบและถ่วงดุลประธานาธิบดีกับกระบวนการยุติธรรม
คนรอง เสิ่นหยวน ทำธุรกิจ อาณาจักรธุรกิจของเขาครอบคลุมหลากหลายวงการ ทั้งอิเล็กทรอนิกส์ การเงิน เครื่องจักร ความบันเทิง เคมีภัณฑ์ และเภสัชกรรม อีกทั้งยังมีอิทธิพลไม่น้อยในระบบเศรษฐกิจโลก
คนที่สี่ เสิ่นเช่อก็ทำธุรกิจเช่นกัน แต่เงินที่เขาหาได้เป็นเงินก้อนโตในเวลาอันรวดเร็ว บ่อนกาสิโน คลับ โรงแรม และสถานบันเทิงในวาฬพอร์ตถึง 80 เปอร์เซ็นต์ล้วนเป็นกิจการของเขา
คนที่ห้า เสิ่นร่างดูแลหน่วยลับของตระกูลเสิ่น รับผิดชอบการค้าระหว่างประเทศ เส้นทางลับที่เกี่ยวข้องส่วนใหญ่เป็นธุรกิจที่เปิดเผยไม่ได้
คนที่เก่งกาจที่สุดคือเสิ่นซี บุตรชายสายตรงที่อายุยังไม่ถึง 30 ปีก็ได้ขึ้นเป็นผู้บัญชาการเขตทหารของประเทศเอแล้ว แต่คนที่โชคร้ายที่สุดก็เป็นเสิ่นซีเช่นกัน เขาจมลงสู่ก้นทะเลระหว่างบัญชาการรบในต่างประเทศ หากเสิ่นซีไม่ตาย ตำแหน่งประธานาธิบดีของประเทศเอก็คงเป็นของเขา
“พี่รอง ที่บ้านเกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ? ทำไมจู่ ๆ คุณพ่อถึงเรียกทุกคนมารวมกันหมด?” เสิ่นเอ๋อสวมชุดลูกไม้สีม่วงสั่งตัดอย่างประณีต เธอคนกาแฟในมืออย่างไม่ใส่ใจ เป็นลูกสาวคนโตของคุณพ่อจากครอบครัวรอง
เสิ่นหยวนก็เป็นคนจากครอบครัวรองเช่นกัน และเป็นบุตรชายคนรองของตระกูลเสิ่น หน้าตาของเขาถอดแบบภรรยาคนที่สองของคุณพ่อ แม้อายุเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว แต่กลับไม่เห็นความชราแม้แต่น้อย กลับมีเสน่ห์เป็นผู้ใหญ่ในแบบที่หาใครเหมือนได้ยาก เขาสวมสูทเนี้ยบ นั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์และสง่างาม “จะรีบร้อนไปทำไม? เดี๋ยวก็รู้เอง”