บทที่ 24 กลับคืนสู่ตระกูล
เจียงฮวาซานเลิกคิ้ว มองฟู่สุยเอ๋อร์ด้วยหางตา «คุณชายซุน?»
ฟู่สุยเอ๋อร์หน้าบึ้ง หมุนตัวจะเดินหนี เจียงฮวาซานกลับดึงเธอไว้ด้วยท่าทีสงบนิ่ง ทำหน้าราวกับกำลังขอคำชี้แนะอย่างถ่อมตัว «เก่งจังเลยนะ รู้แม้กระทั่งข่าวแบบนี้ เอ๊ะ แล้วไปได้ยินมาจากไหนเหรอ?»
ฟู่สุยเอ๋อร์เชิดหน้าอย่างหยิ่งยโส «ฉันแอบได้ยินแม่พูดน่ะ พอครอบครัวรองรู้ว่าพี่หลานซีจะกลับมา ก็เริ่มหาเรื่องแล้ว แต่พวกเขาคงเสียแรงเปล่า อย่าคิดว่าแมวหมาที่ไหนจะเอามาเทียบกับพี่หลานซีได้สิ»
เจียงฮวาซานไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง
ฟู่สุยเอ๋อร์ถาม «ทำหน้าแบบนั้นหมายความว่ายังไง ไม่เห็นด้วยเหรอ?»
ฟางเหมยใช้เวลาพักหนึ่งกว่าจะหลุดจากความกระอักกระอ่วนเมื่อครู่ พอหันไปก็เห็นเจียงฮวาซานกับฟู่สุยเอ๋อร์หลบไปกระซิบกระซาบกันอยู่ข้าง ๆ เจียงฮวาซานไปสนิทกับยัยทึ่มฟู่สุยเอ๋อร์ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? เธอเผลอมองไปทางเสิ่นเจียว แต่เสิ่นเจียวไม่ได้สนใจทางนี้ กำลังก้มหน้าคุยกับคุณสี่อยู่
ครอบครัวนี้ดูรักใคร่กลมเกลียวกันดี กลับยิ่งทำให้พวกเธอสามคนที่เป็นคนนอกดูเกะกะ ฟางเหมยยิ้มบาง ๆ พยายามทำตัวให้ดูเหมาะสมที่สุด
อีกด้านหนึ่ง ฟู่สุยเอ๋อร์ยังคงโวยวายอย่างไม่พอใจ «ไม่เห็นด้วยใช่ไหม? เจียงฮวาซาน เธอเป็นใครถึงกล้าดูถูกพี่หลานซี?»
เจียงฮวาซานปรายตามองเธอ ชาติที่แล้วฟู่สุยเอ๋อร์ไม่ได้พูดแบบนี้นี่นา ตอนที่เธอตามตื๊อเสิ่นหลานซี ยัยเด็กโง่คนนี้เอาแต่ตามติดเธอ คอยเตือนอยู่ทุกสามวันห้ามคิดอะไรกับเสิ่นหลานซี