บทที่ 11 คัดคนต้องสงสัยออก
สวนเสิ่นกว้างใหญ่ นอกจากสวนชิ่นซึ่งเป็นสวนหลักตรงกลางแล้ว ยังมีสวนเล็กอีกแปดแห่ง ได้แก่ เหมย หลาน จู๋ จวี๋ ชุน เซี่ย ชิว และตง เรือนตงของฟู่สุยเอ๋อร์อยู่ห่างจากสวนชิ่นพอสมควร ต่อให้เดินลัดผ่านสะพานระเบียงก็ยังต้องใช้เวลาถึง 15 นาที
เดือนกรกฎาคมเป็นช่วงกลางฤดูร้อน เถาดอกสีฟ้าครามเลื้อยปกคลุมสะพานระเบียง ดอกตูมสีม่วงไหวเอนตามสายลมอ่อน ดูคล้ายหญิงสาวขี้อายที่แฝงความซุกซน
เจียงฮวาซานเดินอยู่ใต้ซุ้มระเบียงเพียงลำพัง พลางระดมความคิดต่อไป
ธรรมชาติของคนเราคือเลือกความเสียหายที่น้อยกว่าเมื่อมีทางเลือกที่ล้วนแต่เลวร้าย และเลือกผลประโยชน์ที่มากกว่าเมื่อมีทางเลือกที่ล้วนแต่เป็นประโยชน์ เพราะฉะนั้นฟางเหมยต้องมีปัญหาแน่นอน
แต่จะเป็นปัญหาตรงขั้นตอนไหน เธอยังไม่มั่นใจนัก
ฆาตกรต้องเป็นคนที่ทั้งสามารถสั่งการคนในสวนเสิ่นได้ และทำให้คุณปู่ไม่ทันระแวดระวัง เมื่อพิจารณาจากช่วงเวลาและอายุในตอนนั้น คนในตระกูลเสิ่นที่ทำได้ถึงขั้นนี้มีอยู่ไม่น้อย แต่ฟางเหมยไม่มีทางเป็นคนคนนั้น เพราะด้วยประสบการณ์ของเธอ แค่จะเข้าออกสวนชิ่นได้อย่างอิสระยังไม่มีคุณสมบัติพอด้วยซ้ำ