มงกุฎรัตติกาล

ตอนที่ 12 มงกุฎแสงจันทร์ทมิฬ

5 นาที· 1.2K คำ

บทที่ 12 พบกันครั้งแรกเมื่ออายุ 12 ปี

ภายในห้องเละเทะไปหมด ใครไม่รู้คงนึกว่าเพิ่งถูกโจรปล้นมา

เด็กสาวคนหนึ่งย้อมผมหลากสีสัน กระโดดโลดเต้นไปทั่วห้องราวกับไก่ชนที่กำลังเดือดดาล

“ปล่อยฉันออกไปนะ! เจียงฮวาซาน ยัยขอทานตัวเล็กนั่นกล้าลอบเล่นงานฉันเหรอ? ฉันจะไปฉีกยัยนั่นเป็นชิ้น ๆ!”

ท่านผู้เฒ่าเสิ่นมีบุตรชาย 5 คนและบุตรสาว 2 คน แต่ตระกูลใหญ่โตเช่นนี้ เมื่อรวมหลานสาวจากลูกสาวอีก 2 คนแล้ว ก็มีหลานสาวเพียง 3 คนเท่านั้น ที่เหลือล้วนเป็นเด็กผู้ชาย ของที่มีน้อยย่อมมีค่า อีกทั้งท่านผู้เฒ่าก็ไม่ใช่คนแก่หัวโบราณ เมื่อเทียบกับหลานชายตัวเล็ก ๆ ที่เหม็นสาบ เอาแต่แย่งของและทะเลาะวิวาท ท่านกลับชอบเด็กผู้หญิงตัวหอม ๆ ว่านอนสอนง่ายมากกว่า ดังนั้นในสวนเสิ่น เด็กผู้หญิงจึงได้รับการตามใจเป็นพิเศษ

ฟู่สุยเอ๋อร์ที่ถูกตามใจมาตลอด ไม่เคยได้รับความไม่เป็นธรรมอย่างหนักเช่นนี้มาก่อน จะให้กล้ำกลืนความโกรธลงไปได้อย่างไร

ป้าเฝิงกลัวเธอจะเสียเปรียบ จึงเกลี้ยกล่อมอยู่นานกว่าจะรั้งเธอไว้ในห้องได้

“เอ๋อร์เอ๋อร์ เชื่อฟังป้านะ คุณหนูไปหาท่านผู้เฒ่าเพื่อขอความเป็นธรรมแล้ว ท่านผู้เฒ่ารักหนูมาตลอด ไม่มีทางปล่อยให้หนูถูกเอาเปรียบเปล่า ๆ หรอก เด็กดี~ วางของในมือก่อนนะ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป