คุณหนูห้าแห่งสกุลเจียงคนนั้น

ตอนที่ 48 ตอนพิเศษ ภาคกู้จ้าน

7 นาที· 1.6K คำ

ชั่วชีวิตนี้ เมื่อลองคำนวณดูแล้ว ข้าพลาดไปเพียงเรื่องเดียว

ยามสกุลกู้เกิดเรื่อง ข้ากำลังทำอะไรอยู่?

ข้ากำลังสอนนางห่อยาอยู่ในร้านยา

เมื่อผู้ตรวจการถวายฎีกากล่าวโทษสกุลกู้ ท่านปู่ส่งคนมาบอกให้ข้ากลับจวน ข้าอ่านจดหมายแล้ววางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะก้มหน้าคัดยาในมือต่อ

ข้าคิดว่าเรื่องสกุลกู้มีท่านปู่อยู่ ข้าไม่จำเป็นต้องกังวล

ข้าคิดว่านางสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด

ข้าคิดว่าเพียงนางสบายดี เรื่องอื่นล้วนไม่สำคัญ

ภายหลังข้าถูกจับตัวไป

คนพวกนั้นขังข้าไว้ในกระโจมทหาร บีบให้ข้าก่อกบฏ

ข้าไม่ยอม พวกเขาจึงเกลี้ยกล่อม พูดถึงสกุลกู้ พูดถึงราชสำนัก พูดถึงคุณความดีตลอดชีวิตของแม่ทัพเฒ่ากู้

ข้าฟังไป ใจกลับคิดถึงแต่นาง

ข้าคิดถึงภาพนางนั่งห่อยาอยู่หลังโต๊ะในร้านยา คิดถึงภาพนางยอง ๆ จุดไฟหน้าเตา คิดถึงภาพนางสวมมาลัยดอกไม้แล้วส่งยิ้มให้ข้า

ในตอนนั้นข้ายังไม่รู้ว่าสกุลกู้ล่มสลายไปแล้ว

ท่านย่าป่วยหนัก ท่านปู่ล้มป่วย ท่านอาหลายคนเขียนหนังสือหย่าขาดแล้วขับไล่คนในครอบครัวออกไป

ข้าไม่รู้อะไรเลย

ยามข้าถูกไข้เผาจนไม่ได้สติอยู่ในกระโจมทหาร ข้าฝันว่านางนั่งอยู่บนชิงช้า อุ้มแมวไว้ในอ้อมแขน

นางมองข้าแล้วกล่าวว่า “ข้าเลือกเซียวเหยี่ยนแล้ว”

เมื่อสะดุ้งตื่น ข้าเหงื่อเย็นชุ่มกาย นึกว่าตนสูญเสียนางไปแล้ว

ที่จริงข้าสูญเสียนางไปตั้งนานแล้ว

ตั้งแต่วันที่ข้าถูกคนจับตัวไป ตั้งแต่วันที่ข้าเลือกออกรบ ข้าก็สูญเสียนางไปแล้ว

ข้ารบอยู่สามปี

ปีแรกยังพอมีขวัญกำลังใจ พอถึงปีที่สองก็แทบยืนหยัดไม่ไหว

คนยิ่งรบยิ่งเหลือน้อย เสบียงก็ร่อยหรอลงทุกที เหล่าทหารเริ่มหลบหนี

รองแม่ทัพเกลี้ยกล่อมให้ข้าถอยทัพ กล่าวว่า “รักษาชีวิตคนหนึ่งไว้ได้ก็นับว่ารักษาไว้ได้คนหนึ่ง”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป