คุณหนูห้าแห่งสกุลเจียงคนนั้น

ตอนที่ 49 ข้าชื่อเจียงโหยวหนิง

7 นาที· 1.7K คำ

ข้าชื่อเจียงโหยวหนิง เกิดในหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่เจ้อเจียง

หมู่บ้านไม่ใหญ่ รอบด้านเป็นภูเขา มีลำธารสายหนึ่งไหลผ่านกลางหมู่บ้าน

บ้านข้าอยู่ทางตะวันออกของหมู่บ้าน เป็นเรือนเก่าหลังหนึ่ง หน้าประตูปลูกต้นพุทราไว้ต้นหนึ่ง

ข้าเติบโตมากับท่านย่าและท่านยายตั้งแต่เล็ก

ท่านย่าอยู่ทางตะวันออกของหมู่บ้าน ส่วนท่านยายอยู่ทางตะวันตก ข้าจึงวิ่งไปมาระหว่างบ้านทั้งสองแห่ง

ตอนเช้ากินโจ๊กที่บ้านท่านย่า กลางวันไปกินข้าวที่บ้านท่านยาย ส่วนมื้อค่ำ หากบ้านไหนทำของอร่อย ข้าก็อ้อนอยู่บ้านนั้นไม่ยอมกลับ

ท่านย่าพูดน้อย เอาแต่ยัดของกินใส่กระเป๋าเสื้อให้ข้า

ท่านยายชอบบ่น บ่นว่าข้าสวมเสื้อผ้าน้อยเกินไป บ่นว่าข้าหวีผมไม่เรียบร้อย บ่นว่าข้าวิ่งเร็วเกินไปจนหกล้มหัวเข่าถลอก

ยามนั้นข้าคิดว่าพวกท่านช่างน่ารำคาญ ครั้นมานึกย้อนในยามนี้ เสียงบ่นเหล่านั้นกลับเป็นเสียงอบอุ่นที่สุดในโลก

บิดามารดาของข้าอยู่ในเมือง

พวกท่านคบหากันมาตั้งแต่มัธยม ต่อมาก็เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน หลังเรียนจบจึงอยู่ทำงานในเมือง

ตอนเด็ก ข้ามีความทรงจำเกี่ยวกับพวกท่านเลือนรางยิ่ง รู้เพียงว่าพวกท่านอยู่ไกลมาก และจะกลับมาเพียงช่วงปีใหม่

เมื่อกลับมา บิดาจะนำของเล่นมาให้ ส่วนมารดาจะซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ให้ข้า

พวกท่านนั่งอยู่ในห้องโถง คนหนึ่งนั่งด้านนี้ อีกคนหนึ่งนั่งด้านโน้น มีโต๊ะปาเซียนคั่นกลาง แทบไม่พูดจากัน

ยามนั้นข้าไม่เข้าใจ ต่อมาจึงได้รู้ว่าพวกท่านแยกทางกันแล้ว

เพียงแต่ไม่ได้บอกข้า

ปีที่ข้าเข้าเรียนชั้นประถม บิดามารับข้า

เขาขับรถคันเล็กสีดำมาจอดตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน

ท่านย่าจูงมือข้าไปส่งถึงปากตรอก พลางกล่าวว่า “หนูน้อย ปิดเทอมแล้วกลับมานะ ย่าจะเก็บพุทราให้กิน”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป