คุณหนูห้าแห่งสกุลเจียงคนนั้น

ตอนที่ 26 สกุลกู้จบสิ้นโดยสมบูรณ์

7 นาที· 1.5K คำ

ไข้ของกู้จ้านขึ้น ๆ ลง ๆ อยู่หลายวัน

เขาสะลึมสะลือตลอดเวลา บาดแผลบนร่างกายตกสะเก็ดไปเกือบหมดแล้ว ทว่าอาจเป็นเพราะเสียเลือดมาก จึงยังอ่อนเพลียยิ่งนัก

เหงื่อเย็นชุ่มกายจนเสื้อชั้นในเปียกแนบเนื้อ เย็นเฉียบไปทั้งตัว

ยามลืมตาขึ้น ภายในกระโจมมืดสลัว มีเพียงตะเกียงน้ำมันบนยอดกระโจมที่ยังส่องสว่าง

เขาขยับนิ้วมือ รู้สึกอ่อนแรงราวกับถูกคนทุบตีจนแหลกสลาย

บาดแผลใต้ชายโครงยังคงปวด ทว่าความเจ็บแสบร้อนนั้นทุเลาลงแล้ว เหลือเพียงความปวดตื้อและบวมระบม

เขาใช้แขนยันกายหมายจะลุกขึ้นนั่ง ทว่าพอเวียนศีรษะก็ล้มกลับลงไปอีกครั้ง

ม่านกระโจมถูกเลิกขึ้น ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินเข้ามา

ชายผู้นี้แซ่โจว เป็นรองแม่ทัพใต้บังคับบัญชาของแม่ทัพเฒ่ากู้ในวันวาน บัดนี้เข้าร่วมกองทัพกบฏในฐานะที่ปรึกษา

เขาถือชามยาเดินมาข้างเตียง วางชามยาลงบนโต๊ะเตี้ย แล้วลากเก้าอี้มานั่ง

“ฟื้นแล้วหรือ?” รองแม่ทัพโจวกล่าว “เจ้ามีไข้มาหลายวัน ข้านึกว่าเจ้าจะไม่รอดเสียแล้ว”

กู้จ้านไม่สนใจเขา

เขาหลับตาลง หอบหายใจอยู่สองสามครา ก่อนจะลืมตาขึ้นอีกครั้ง

ลำคอแห้งผากจนแทบไหม้ เขาอ้าปาก เสียงแหบพร่าจนฟังแทบไม่ได้ความ “น้ำ”

รองแม่ทัพโจวยกชามยาขึ้น ยื่นไปจ่อริมฝีปากเขา

กู้จ้านเบือนหน้า ไม่อยากดื่ม

รองแม่ทัพโจวกล่าว “เป็นยาลดไข้ เจ้าจะดื่มหรือไม่ก็สุดแล้วแต่ แต่เจ้ามีไข้มาสองวัน หากไม่เติมน้ำสักหน่อย ร่างกายคงแห้งเหือดเสียก่อน”

กู้จ้านลังเลอยู่ชั่วขณะ สุดท้ายก็ยอมดื่มจากมือเขาสองอึก

ยาขมยิ่งนัก ขมจนเขาขมวดคิ้ว

รองแม่ทัพโจววางชามลง มองเขาพลางกล่าว “ในใจเจ้ามีโทสะ ข้าเข้าใจ แต่เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เจ้าต้องคิดให้กระจ่างอยู่เรื่องหนึ่ง”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป