เรื่องของบิดามารดา เขาจำได้ไม่มากนัก
เรื่องราวก่อนอายุสามขวบล้วนเลือนราง
จำได้ว่าบิดาแบกเขาไว้บนบ่า เดินเล่นอยู่ในลานบ้าน
จำได้ว่ามารดานั่งปักผ้าอยู่ใต้ระเบียง ปลายเข็มสะท้อนแสงตะวันวูบวาบ
จำได้ว่าต้นกุ้ยฮวาแก่คร่ำคร่าต้นนั้นในลานบ้าน พอถึงฤดูใบไม้ร่วงก็ผลิดอกเต็มต้น ส่งกลิ่นหอมอบอวล
หลังจากนั้น เขาก็จำอะไรไม่ได้อีก
แสงเพลิงในคืนนั้น เสียงตะโกนสังหาร น้ำตาบนใบหน้ามารดายามนางยัดเขาเข้าไปในตู้ และแผ่นหลังของบิดาขณะถือดาบพุ่งออกไป
เขาซ่อนตัวอยู่ในตู้ตลอดทั้งคืน พอฟ้าสางก็มีคนอุ้มออกมา ทั่วลานบ้านล้วนเต็มไปด้วยโลหิต
เขาร้องไห้สองครั้ง ก็ถูกคนปิดปากไว้
หลังจากนั้น เขาก็เข้าไปอยู่ในวัง
บิดาของเขาเป็นอ๋องต่างแซ่ ติดตามไท่จู่กรีธาทัพรวบรวมแผ่นดิน
ต่อมาไท่จู่ขึ้นครองราชย์ บิดาก็แต่งงานกับมารดา และมีเขาเกิดมา
จากนั้นเศษซากอำนาจราชวงศ์ก่อนก็ก่อกบฏขึ้นอีก บิดาปกป้องไท่จู่ ทั้งครอบครัวจึงพลอยประสบเคราะห์กรรม
มีเพียงเขาที่รอดชีวิตมาได้อย่างโชคดี
ฮ่องเต้องค์ก่อนพาเขากลับไป แล้วบอกว่า “ต่อไปที่นี่ก็คือบ้านของเจ้า”
ฮ่องเต้องค์ก่อนอายุมากกว่าเขาสี่ปี แม้ยังเป็นเด็ก แต่กลับดูเป็นผู้ใหญ่ตัวน้อย ตบไหล่เขาพลางกล่าวว่า “อย่ากลัวไปเลย ข้าจะปกป้องเจ้าเอง”
เขาจึงหยั่งรากอยู่ในวังเช่นนั้น
อ่านหนังสือ ฝึกยุทธ์ และวิ่งเล่นอย่างบ้าคลั่งในอุทยานหลวงร่วมกับฮ่องเต้องค์ก่อน
ฮ่องเต้องค์ก่อนปฏิบัติต่อเขาประหนึ่งพี่น้องร่วมสายเลือด ทุกเรื่องล้วนบอกเขา
ส่วนเขาก็เห็นฮ่องเต้องค์ก่อนเป็นญาติเพียงคนเดียว
เขาคิดว่า ตลอดชีวิตนี้ตนจะคอยช่วยเหลือฮ่องเต้องค์ก่อน และรักษาแผ่นดินผืนนี้ไว้แทนพระองค์
ต่อมาฮ่องเต้องค์ก่อนอภิเษกกับฮองเฮา และมีองค์รัชทายาท
หลังจากนั้นไม่นาน ฮ่องเต้องค์ก่อนก็ประชวร
โรคภัยประดังประหนึ่งภูผาถล่ม เพียงไม่กี่เดือนก็ทรงทนไม่ไหว
วันที่ฮ่องเต้องค์ก่อนจากไป พระองค์กุมมือเขาไว้แล้วตรัสว่า “อาเหยี่ยน ช่วยดูแลเด็กคนนี้แทนเราด้วย”
เขาพยักหน้า “พระองค์วางพระทัยเถิด”
ฮ่องเต้องค์ก่อนแย้มพระสรวล ก่อนคลายพระหัตถ์
เวลานั้นองค์รัชทายาทยังมีพระชนมายุไม่ถึงหกชันษา เป็นเด็กตัวเล็กนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกร พระชานุยังหยั่งไม่ถึงพื้น