คุณหนูห้าแห่งสกุลเจียงคนนั้น

ตอนที่ 18 เหตุที่สกุลกู้กลับเมืองหลวง

31 นาที· 7.1K คำ

บิดาสกุลเจียงกลับจากที่ว่าการแล้วนั่งอยู่ในห้องหนังสือเป็นเวลานาน

ฮูหยินใหญ่ยกน้ำชาเข้าไป เห็นเขาจ้องแผนที่บนผนังอย่างเหม่อลอย บนแผนที่มีวงชาดกับเส้นหมึกวาดไว้อย่างแน่นขนัด นางดูไม่เข้าใจ เพียงรู้สึกว่ารอยวงกับเส้นเหล่านั้นชวนให้เวียนหัว

นางวางถ้วยชาลงแล้วถามว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือ?”

บิดาสกุลเจียงส่ายหน้า ยกชาขึ้นจิบ

ครู่หนึ่ง เขาถามว่า “จิ่งสิงกลับมาหรือยัง?”

“ยังเจ้าค่ะ”

บิดาสกุลเจียงจึงไม่พูดอะไรอีก เพียงจ้องแผนที่ต่อไป

ฮูหยินใหญ่ถอยออกมา ในใจรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ปกติบิดาสกุลเจียงเป็นคนไม่แสดงอารมณ์ ยามกลับจากที่ว่าการก็อ่านหนังสือหรือเขียนอักษร น้อยครั้งนักที่จะยืนเหม่อมองแผนที่

นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหันไปยังเรือนของฮูหยินผู้เฒ่า

ฮูหยินผู้เฒ่ากำลังเอนกายอยู่บนตั่ง หยอกล้อแมว

บัดนี้แมวขาวตัวนั้นอ้วนขึ้นไม่น้อย มันนอนหมอบอยู่บนตักนางอย่างเกียจคร้าน ส่งเสียงครางกรนเบา ๆ

ฮูหยินใหญ่เข้าไปคำนับแล้วนั่งลงข้าง ๆ เล่าเรื่องเมื่อครู่ให้ฟัง

ฮูหยินผู้เฒ่าฟังจบ มือที่ถือประคำพุทธหมุนไปหนึ่งรอบ แล้วหมุนอีกหนึ่งรอบ

“สกุลกู้กลับเมืองหลวงเพราะราชโองการเรียกตัว”

ฮูหยินผู้เฒ่าหลับตา เอ่ยช้า ๆ “แต่ในราชโองการเขียนว่า ‘บำรุงยามชรา’ ไม่ใช่ ‘กลับมารายงานราชการ’

แม่ทัพเฒ่ากู้ใช้ชีวิตอยู่ทางใต้ดี ๆ จู่ ๆ ถูกเรียกกลับมา พวกเจ้าลองคิดดูว่าเพราะเหตุใด”

ฮูหยินใหญ่กล่าวว่า “มิใช่ได้ยินว่าแม่ทัพเฒ่ากู้สุขภาพไม่ค่อยดีหรือเจ้าคะ?”

ฮูหยินผู้เฒ่าลืมตาขึ้น มองฮูหยินใหญ่แวบหนึ่ง

ในแววตานั้นมีบางสิ่งที่ฮูหยินใหญ่ยังไม่เข้าใจ

ฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวว่า “สุขภาพไม่ดี ก็ควรอยู่ในที่อบอุ่นเพื่อพักฟื้น เมืองหลวงหนาวเย็นในฤดูหนาว กลับมาทำไม?”

ฮูหยินใหญ่เงียบไป

ฮูหยินผู้เฒ่าหลับตาอีกครั้ง แล้วหมุนประคำต่อ

ครู่หนึ่ง นางกล่าวว่า “ฮ่องเต้ยังทรงพระเยาว์ อ๋องผู้สำเร็จราชการดูแลราชสำนัก

ขุนนางเฒ่าในราชสำนักต่างคนต่างมีแผนอยู่ในใจ แม้ปากจะไม่พูดออกมา

สกุลกู้มีอำนาจบัญชาการทหารอยู่ในมือ แม้แม่ทัพเฒ่ากู้จะเกษียณแล้ว แต่ผู้ใต้บังคับบัญชาเก่าของเขายังอยู่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป