ขึ้นสายธนู พาดลูกศร ยิงเทพทั่วหล้า!

ตอนที่ 24 ง้างคันธนู พาดศร ยิงเทพหมื่นองค์!

6 นาที· 1.5K คำ

เสียงกระดูกข้อต่อกลับเข้าที่ดังก้องทั่วถ้ำ ใสกระจ่างยิ่งนัก

ซูเจ๋อครางเสียงต่ำ เหงื่อเย็นบนหน้าผากไหลลงมา

เขาฉีกชายเสื้อชั้นในออกมาอีกแถบ พันข้อเท้าให้แน่น สวมรองเท้าแล้วลองลงน้ำหนัก

ยังพอเดินไหว เพียงแต่ลงแรงได้ไม่เต็มที่

คราวนี้เขาจึงมีเวลาสำรวจถ้ำแห่งนี้

ถ้ำไม่ลึกนัก เดินไปข้างหน้าเจ็ดแปดก้าวก็ถึงทางตัน

ในอากาศมีกลิ่นเน่าเหม็น กลิ่นนั้นมาจากซากสัตว์ตรงมุมถ้ำ

ขณะที่เขากำลังจะหลับตาพักผ่อน พลันเห็นแสงริบหรี่จุดหนึ่งอยู่ลึกเข้าไปด้านในสุดของถ้ำ

แสงนั้นเป็นสีเขียวอ่อน คล้ายหิ่งห้อย

หัวใจซูเจ๋อกระตุกวูบ

เขาถือดาบหักไว้ในมือ ลากขาข้างที่บาดเจ็บค่อย ๆ เดินเข้าไปด้านใน

เมื่อเข้าใกล้แหล่งกำเนิดแสงราวสามสี่ก้าว ซูเจ๋อก็หยุดเดิน

แสงนั้นเปล่งออกมาจากพืชต้นหนึ่ง

มันเติบโตอยู่ในรอยแยกของหิน ยาวเพียงเท่าท่อนแขน ลำต้นเป็นสีเขียวอ่อนทั้งต้น ใบเรียวยาวดุจกระบี่ มีเกล็ดน้ำค้างสีเงินบาง ๆ ปกคลุมอยู่ รากแผ่ออกมาด้านนอก สั่นไหวแผ่วเบาราวกับมีชีวิต

ใบทุกใบชี้ไปในทิศทางเดียวกัน ราวกับกำลังหายใจ

ซูเจ๋อย่อตัวลง อาศัยแสงริบหรี่นั้นพินิจดูอย่างละเอียด

ภายในเส้นใบมีแสงไหลเวียนเป็นสายเล็กจิ๋วนับไม่ถ้วน วนซ้ำไปมาระหว่างโคนใบกับปลายใบ

“นี่คือ...สมุนไพรชนิดใดกัน?”

ซูเจ๋อไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร

เขาเคยเห็นเพียงสมุนไพรธรรมดาในร้านยาของเมือง ตอนช่วยบิดาจัดยา ก็เคยเปิดตำรายาอ่านอยู่หลายเล่ม ทว่าสมุนไพรต้นตรงหน้า เขาเพิ่งเคยพบเห็นเป็นครั้งแรก

สายลมพัดเข้ามาทางปากถ้ำ ทำให้ต้นหญ้าสั่นไหวเล็กน้อย กลิ่นหอมจาง ๆ พลันแผ่กระจายออกมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป