ขึ้นสายธนู พาดลูกศร ยิงเทพทั่วหล้า!

ตอนที่ 14 ง้างคันศร พาดเกาทัณฑ์ ยิงเทพหมื่นองค์!

7 นาที· 1.6K คำ

นอกเมืองสือหลง ริมทางหลวง

รถม้าคันหนึ่งซึ่งมีประทุนสีดำจอดอยู่ข้างทาง

ลมพัดชายม่านรถขึ้น เผยให้เห็นข้าวของเรียบง่ายภายใน

สตรีสวมหมวกคลุมหน้าด้วยผ้าโปร่งยืนอยู่ข้างรถม้า

นางทอดสายตามองแนวป่าเขาทึมทะมืนนอกระยะไกล

ท่าทีสงบนิ่งสบายอารมณ์เมื่อครู่ในร้านค้าเลือนหายไปแล้ว

「สืบได้ความว่าอย่างไรบ้าง」

เงาดำร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากหลังต้นไม้ริมทางอย่างไร้สุ้มเสียง ก่อนคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น

「เรียนคุณหนู ครึ่งเดือนก่อน เมืองสือหลงตั้งกองล่าสัตว์ขึ้นกองหนึ่ง มีสมาชิกทั้งหมด 17 คน เมื่อสามวันก่อน มีพรานสองคนกับเด็กหนุ่มวัยแรกรุ่นกลับมาเท่านั้น พวกเขาบอกว่าพบฝูงหมาป่าเขี้ยวน้ำแข็ง ส่วนคนอื่นล้วนตายในป่าเขา」

「ฝูงหมาป่าเขี้ยวน้ำแข็งหรือ...」

สตรีผู้นั้นทวนคำเสียงแผ่ว

「ฟังดูสมเหตุสมผลอยู่ แต่ไปกัน 17 คน กลับมาเพียงสามคน น่าสนใจไม่น้อย」

「เด็กหนุ่มผู้นั้นชื่อซูเจ๋อ เป็นบุตรชายของซูเจิ้นไห่ อดีตหัวหน้ากองล่าสัตว์ ส่วนพรานสองคน คนหนึ่งชื่อจ้าวหู่ อีกคนชื่อเฉียนต้านิว ได้ยินว่าซูเจ๋อเคยขัดคำสั่งเจ้าเมืองต่อหน้าผู้คน จึงถูกหัวหน้ากองชั่วคราวส่งไปสำรวจเส้นทาง ถึงรอดชีวิตมาได้」

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สตรีผู้นั้นก็เอียงศีรษะเล็กน้อย

「ไปที่เมือง หาตัวเจ้าเมือง ให้เขาส่งคนมาสักคน พาพวกเราเข้าป่าเขา บอกว่าเรามาจากเมืองหลวงของจวิ้น เพื่อเสาะหาสมุนไพรชนิดหนึ่ง อย่าให้ผู้คนแตกตื่น」

「ขอรับ」

คนชุดดำรับคำแล้วถอยร่างออกไป

ก่อนจะลับหายเข้าไปในเงาไม้

สตรีผู้นั้นทอดสายตามองป่าทึมทะมืนอีกครั้ง

แล้วหันกายขึ้นรถม้า

.........

ซูเจ๋อมาถึงร้านขายยาในเมือง

ภายในร้านอบอวลด้วยกลิ่นขมของสมุนไพร หลังโต๊ะวางยามีหมอชราสวมเสื้อคลุมผ้าสีเทานั่งอยู่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป