เจียงเลี่ยตั้งกฎให้ตัวเอง
ทุกวันต้องฝึกมากกว่าคนอื่นสองชั่วโมง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ห้ามขาด
ตื่นก่อนคนอื่น 1 ชั่วโมงครึ่งในตอนเช้า วิ่งรอบสนาม 10 กิโลเมตร แล้ววิดพื้น 500 ครั้ง พอปิดไฟตอนกลางคืน เขาจะแอบไปห้องฝึกต่อสู้คนเดียว แล้วชกกระสอบทรายจนผ้าพันมือชุ่มเลือดถึงกลับหอพักไปนอน
ช่วงแรกเถี่ยหู่ฝึกตามเขาด้วย แต่ผ่านไปสามวัน เถี่ยหู่ก็พูดว่า “พี่เลี่ย นี่ไม่ใช่ฝึกแล้ว พี่กำลังเอาชีวิตเข้าแลกชัด ๆ”
“ก็ต้องเอาชีวิตเข้าแลกนี่แหละ” เจียงเลี่ยชกกระสอบทรายเต็มแรงจนมันแกว่งออกไปไกล “ถ้าไม่ทุ่มสุดชีวิต ก็ไล่ตามไม่ทัน”
“ไล่ตามใคร?”
“แปดคนที่อยู่ข้างหน้า”
เถี่ยหู่เงียบไป เขารู้ว่าเจียงเลี่ยหมายถึงอะไร ในการประเมินผลเมื่อครึ่งปีก่อน เจียงเลี่ยได้อันดับ 9 ยังมีคนอยู่ข้างหน้าอีก 8 คน
“ฉันฝึกเป็นเพื่อนนาย” เถี่ยหู่บอก
ตั้งแต่วันนั้น เถี่ยหู่ก็ตื่นก่อนคนอื่นหนึ่งชั่วโมง ทั้งคู่หิ้วกระสอบทรายคนละใบไปซ้อมในสนามใต้แสงจันทร์ เสียงหมัดกระแทกดังปึงปังไม่ขาดสาย
หลายเดือนต่อมา การประเมินภายในครั้งที่สองก็มาถึง
ครั้งนี้เป็นการทดสอบความสามารถรอบด้าน ต่อเนื่องสามวันสองคืน ไม่มีพัก ไม่มีการเปลี่ยนคน คนเดียวต้องทำภารกิจทั้งหมดให้สำเร็จ ไม่ว่าจะเป็นว่ายน้ำข้ามแม่น้ำพร้อมสัมภาระเป็นระยะทาง 15 กิโลเมตร ลอบแทรกซึมตอนกลางคืน ก่อวินาศกรรมหลังแนวข้าศึก ซุ่มยิง วางระเบิด ปฐมพยาบาลในสนามรบ และถอนกำลังฉุกเฉิน
ผู้เข้าทดสอบกว่า 30 คนทยอยออกเดินทางทีละคน
เจียงเลี่ยเป็นคนที่ 7
ตอนกระโดดลงอ่างเก็บน้ำ อุณหภูมิน้ำต่ำกว่า 10 องศา ทันทีที่ลงน้ำ เลือดทั่วร่างราวกับจับตัวเป็นน้ำแข็ง หน้าอกแน่นจนเจ็บแปลบ
เขาไม่หยุด
ว่ายไปถึงฝั่งตรงข้าม ขึ้นจากน้ำแล้ววิ่งต่ออีก 500 เมตร ก่อนจะมุดเข้าไปในป่า ในป่ามีทหารซุ่มอยู่สี่คน ซึ่งล้วนเป็นครูฝึกปลอมตัวเป็น “ทหารข้าศึก” จัดการได้หนึ่งคนก็ได้หนึ่งคะแนน หากถูกพบจะถูกหักคะแนน