พิธีเข้าประจำหน่วยจัดขึ้นที่ลานฝึกของฐานหินลับมีด
ไม่มีธงสี ไม่มีป้ายผ้า และไม่มีเครื่องประดับใด ๆ ลานฝึกยังเป็นลานเก่าขรุขระแห่งเดิม รอบด้านยังมีโรงนอนทหารสีลอกเหมือนเดิม สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปคือมีคนเพิ่มขึ้นมาราวสามสิบคน ทุกคนยืนเข้าแถว สีหน้าเรียบเฉย
ชิวหานยืนอยู่หน้าแถว ในมือถือใบประกาศนียบัตรกองหนึ่ง
“ใครได้ยินชื่อตัวเอง ให้ออกมาข้างหน้า”
เหยียนหลัว เจียงเลี่ย เถี่ยหู่ เมิ่งหู่ โหวจื่อ และซุนเหวิน ทั้งหกคนก้าวออกมาทีละคน
“ตั้งแต่วันนี้ พวกคุณเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของเขี้ยวมังกร” ชิวหานยื่นใบประกาศนียบัตรให้พวกเขาทีละใบ “ขึ้นทะเบียนเข้าหน่วย รหัสประจำตัวบันทึกเข้าระบบ จากนี้ไป พวกคุณไม่ใช่แค่ทหารธรรมดาอีกแล้ว พวกคุณคือดาบของชาติ คมดาบชี้ไปทางไหน ที่นั่นก็คือศัตรู”
ทั้งหกคนขานรับพร้อมกัน “รับทราบ”
“เจียงเลี่ย”
“มาแล้วครับ”
ชิวหานล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบของชิ้นหนึ่งออกมา
มันเป็นเหรียญตราโลหะรูปดาวห้าแฉก พื้นสีดำ ตัวอักษรสีทอง ด้านหน้าสลักคำว่าเขี้ยวมังกร ส่วนด้านหลังเป็นหมายเลขประจำตัว
“หมายเลขประจำตัวอย่างเป็นทางการของคุณคือ 037” ชิวหานติดเหรียญตราลงบนอกของเขา “หมายเลขของเขี้ยวมังกร เมื่อเลิกใช้แล้วจะถูกทำลาย วันที่คุณปลดประจำการต้องส่งเหรียญตรานี้คืน แต่หมายเลขของคุณจะถูกสลักไว้ในแฟ้มของเขี้ยวมังกรตลอดไป”
เจียงเลี่ยก้มมองเหรียญตราบนอก
พื้นสีดำ ตัวอักษรสีทอง หนักอึ้งอยู่ในมือ
จู่ ๆ เขาก็นึกถึงเหรียญตราหมายเลข 001 ในกล่องของเฉินจิ่วซาน นั่นคือเหรียญตราอันแรกของเขี้ยวมังกร เป็นของเจียงเหิง
ส่วนเขาคือหมายเลข 037
พ่อลูกคู่หนึ่ง แม้เวลาจะผ่านไปหลายสิบปี แต่กลับยืนอยู่ใต้ธงผืนเดียวกันด้วยวิธีเดียวกัน
“กลับเข้าประจำแถว” ชิวหานสั่ง
เจียงเลี่ยกลับไปยืนในแถว หลังตรงแน่ว
เมื่อพิธีจบลง ชิวหานเรียกทั้งหกคนไปที่ห้องทำงาน
“ภารกิจแรกของสมาชิกอย่างเป็นทางการ ตามปกติน่าจะต้องรออีกหลายเดือน” ชิวหานพูดเข้าเรื่องทันที “แต่สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว รอต่อไม่ได้”
เขาเลื่อนเอกสารฉบับหนึ่งไปกลางโต๊ะ