ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 47 พี่ใหญ่กำลังจะมา

7 นาที· 1.6K คำ

ก่อนที่หิมะจะตก

เย่อวี้จูกับจี้เหยียนเข้าเมืองอำเภออีกครั้ง

คราวนี้พวกเขาส่งไก่ป่า กระต่าย เนื้อหมูป่า และฝ้ายที่ตากแห้งแล้วออกไป

ในที่สุดก็ได้ต่อสายคุยกับเหลียงเหม่ยจวิน อาสะใภ้รองของเย่อวี้จูเสียที

“วี้จู ของที่อาสะใภ้รองส่งไปให้ หนูได้รับหรือยัง?”

เย่อวี้จูเหลือบมองห่อใหญ่ข้างเท้าแล้วพยักหน้า “ได้รับแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ อาสะใภ้รอง”

เสียงหัวเราะสดใสของเหลียงเหม่ยจวินดังมาตามสาย “โธ่ เด็กคนนี้ ขอบคุณอะไรกัน เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ”

เธอกับสามีมีลูกชายจอมซนแค่สองคน ส่วนบ้านพี่สะใภ้ใหญ่ก็มีลูกสาวสองคน

ตั้งแต่เล็ก เธอก็มองอวี้ฉีกับวี้จูเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเอง

เธอกับสามีงานยุ่ง จึงไม่ได้กลับเซี่ยงไฮ้มาหลายปีแล้ว

แต่ในใจก็ยังคิดถึงพวกเขาอยู่เสมอ

คราวนี้พอได้ยินว่าวี้จูจะลงชนบทอีกครั้ง เธอก็พลอยร้อนใจไปด้วย

ยังดีที่สามีพอมีความสามารถและเส้นสาย ช่วยจัดการให้ได้บ้าง

อีกทั้งหลานชายคนโตก็อยู่ที่นั่น คอยดูแลกันได้

“จริงสิ หนูติดต่อพี่ใหญ่หรือยัง?”

เย่อวี้จูส่ายหน้า “ยังเลยค่ะ คราวก่อนที่หนูโทรไป เพื่อนร่วมหน่วยของเขาบอกว่าเขาออกไปปฏิบัติภารกิจ”

เหลียงเหม่ยจวินคิดแล้วก็เห็นจริง หลานชายคนโตเป็นทหาร ติดต่อไม่ได้บ่อย ๆ ก็เป็นเรื่องปกติ

“ไม่เป็นไร พอเขาได้ลาพัก เขาก็จะไปหาหนูเอง”

“หนูรู้ค่ะ”

ทั้งสองคุยกันต่ออีกพักหนึ่งก่อนจะวางสาย

เย่อวี้จูโทรหาพ่อแม่ที่บ้านต่อ การโทรครั้งนี้นัดกันไว้ล่วงหน้าตั้งแต่คราวก่อนแล้ว

เธอบอกพวกท่านว่าหิมะกำลังจะตกที่นี่

อีกนานกว่าจะได้เข้าเมืองอำเภอ พอถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า

เธอค่อยโทรหาพวกท่านอีกครั้ง

พ่อกับแม่เย่ถามไถ่เธอละเอียดว่ามีของเตรียมไว้รับฤดูหนาวหรือยัง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป