ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 46 ภาพพ่อบ้านประจำครอบครัว

8 นาที· 1.8K คำ

วันนี้เป็นวันอาทิตย์

เฉิงกังกินมื้อเช้าเสร็จตั้งแต่เช้าตรู่ ก็ปั่นจักรยานมุ่งหน้าไปยังหน่วยใหญ่ซิงวั่ง

กว่าจะถึงหน่วยก็เลยสิบเอ็ดโมงมาแล้ว

คนที่เดินอยู่บนถนนเห็นเขาเข้าก็ทักขึ้น «เอ๊ะ คุณไม่ใช่คุณอาของปัญญาชนเย่หรือครับ? มาที่หน่วยของเราทำไมล่ะ?»

เฉิงกังหยุดรถ ใช้เท้าค้ำพื้นไว้ «ฉันมาเยี่ยมอวี้จู แล้วก็เอาของมาฝากเธอนิดหน่อย»

สมาชิกในหน่วยเห็นว่าด้านหลังจักรยานของเขามีถุงแขวนอยู่จริง ๆ

สายตาทุกคนเต็มไปด้วยความอิจฉา

มีญาติอยู่ในเมืองนี่ดีจริง ๆ

«งั้นรีบไปเถอะ ปัญญาชนเย่อยู่ที่จุดพักของปัญญาชนลงชนบท»

«เดินไปตามถนนเส้นนี้จนสุดก็ถึงแล้ว»

«ได้ ขอบใจนะ»

วันนี้อากาศดี มีแดดอยู่บ้าง

พวกปัญญาชนออกไปเก็บฟืนกันหมดแล้ว

ที่จุดพักจึงเหลือเพียงเย่ อวี้จูกับจี้เหยียนสองคน

ประตูรั้วเปิดกว้าง

เฉิงกังเห็นอวี้จูกับชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังพูดคุยหัวเราะกันอยู่ในลานบ้านตั้งแต่แรกเห็น

เธอนั่งแทะเมล็ดแตงโมอยู่บนม้านั่ง ส่วนชายหนุ่มคนนั้นเหมือนกำลังซักอะไรบางอย่าง

พอเพ่งดูดี ๆ อ้าว นี่กำลังซักผ้าปูที่นอนกับปลอกผ้าห่มอยู่นี่นา

เปลือกตาเฉิงกังกระตุกสองสามครั้ง

เขาสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วก้าวเข้าไปในลานบ้าน

«แค่ก!»

เย่ อวี้จูหันไปตามเสียง ดวงตาฉายแววประหลาดใจ เธอรีบเก็บเมล็ดแตงโมในมือลงกระเป๋าแล้วลุกขึ้นยืน

«คุณอาเฉิง มาได้ยังไงคะ?»

จี้เหยียนล้างมือในกะละมัง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเช่นกัน

เฉิงกังเข็นจักรยานเข้ามาในลานบ้านพร้อมรอยยิ้ม «วันนี้ฉันหยุดงาน เลยคิดว่าจะแวะมาเยี่ยมเธอ»

«พวกเธอกำลังซักผ้าห่มกันอยู่หรือ?»

«เมื่อวานฉันเข้าเมืองไปเอาผ้าห่มหนาที่พ่อแม่ส่งมาให้มาปู วันนี้อากาศดีเลยเอาผ้าห่มผืนเก่าลงมาซักค่ะ»

«อ๋อ อย่างนี้นี่เอง»

สายตาเฉิงกังอดเหลือบมองจี้เหยียนไม่ได้ แววตาเต็มไปด้วยการพินิจพิเคราะห์

เย่ อวี้จูเห็นแวบเดียวก็เข้าใจแล้วว่าวันนี้คุณอาเฉิงมาด้วยจุดประสงค์อะไร

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป