ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 48 เรียนถักเสื้อไหมพรม

7 นาที· 1.6K คำ

ไล่จี้เหยียนออกไป

เย่อวี้จูปิดประตูห้องให้เรียบร้อย

จากนั้นก็เริ่มจัดของที่อาสะใภ้รองส่งมาให้

ข้างในแทบจะเป็นของกินทั้งหมด

มีเผือก แป้งข้าวเจ้า เต้าหู้หมัก หน่อไม้เปรี้ยว และอาหารทะเลแห้งนานาชนิด

ธนบัตรใบละ 10 หยวนห้าใบ

ยังมีเสื้อคลุมทหารอีกหนึ่งตัว ข้างในบุขนแกะหนาแน่น

เย่อวี้จูหยิบขึ้นมาลองสวม เสื้อคลุมทหารตัวใหญ่ห่อตัวเธอไว้จนมิด

ราวกับเอาผ้าห่มผืนหนามาคลุมไว้บนตัว

พออากาศหนาวกว่านี้ หากต้องสวมขึ้นมาคงอุ่นมากแน่ ๆ

เธอเก็บมันเข้าตู้เสื้อผ้าทันที

ส่วนของกินที่เหลือ เธอแบ่งส่วนหนึ่งใส่ตู้กับข้าว อีกส่วนเก็บไว้ในคลังเก็บของ

จัดของเสร็จแล้ว เธอก็เข้าไปในมิติ

เตรียมน้ำใส่อ่างอาบน้ำไว้ คืนนี้จะลงแช่น้ำสักหน่อย

กลางดึก หิมะก็ตกลงมาจริง ๆ

สัมผัสได้ชัดเจนว่าอุณหภูมิลดฮวบลง

จี้เหยียนสวมเสื้อไหมพรมขนแกะที่คนรักให้มา แล้วคลุมทับด้วยเสื้อคลุมทหาร เดินฝ่าหิมะใต้แสงจันทร์

เขาตั้งใจไปดูคุณปู่ฟู่สักหน่อย

ผู้เฒ่าฟู่ได้ยินเสียง จึงเปิดประตูให้เขาเข้ามา

ทันทีที่จี้เหยียนก้าวเข้าบ้าน ก็รู้สึกได้ถึงไออุ่นที่ปะทะเข้ามา

ชายชราสวมเสื้อบุนวมหนา พอเห็นเขาก็ขมวดคิ้ว “ทำไมมาอีกแล้วล่ะ?”

จี้เหยียนถูมือไปมา “หิมะตกแล้ว ผมเป็นห่วง เลยแวะมาดูครับ”

ผู้เฒ่าฟู่รินน้ำร้อนให้เขาหนึ่งแก้ว “ไม่ต้องห่วงฉันหรอก มีเสื้อบุนวมที่เธอเอามาให้กับฟืนแล้ว ฉันไม่หนาวตายหรอก”

ช่วงนี้เวลาจี้เหยียนขึ้นเขาไปหาฟืน เขาจะเก็บบางส่วนไว้ในมิติเก็บของ

พอตกกลางคืนก็ค่อยแอบเอามาส่งให้

ส่วนเสื้อบุนวมนั้น เย่อวี้จูใช้ผ้าดิบกับปุยนุ่นจากมิติมาเย็บเป็นเสื้อตัวใหม่ให้ชายชรา

ถึงจะดูไม่สวยเท่าไร แต่ก็อุ่นจริง ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป