ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 28 ลงชนบทไปทำไร่? ถูกนายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่าย

8 นาที· 1.8K คำ

ออกจากจุดพักของปัญญาชนลงชนบทแล้ว

ทั้งสองไม่ได้เดินไปตามถนนสายหลักของกองพล แต่เลือกเดินไปตามทางเล็ก ๆ ซึ่งไม่มีใครอยู่แถวนั้นเลย

ตอนนี้เป็นเวลา 19.00 น. ฟ้ามืดลงแล้ว และดวงจันทร์ค่อย ๆ ลอยขึ้น

ทั้งหมู่บ้านเงียบสงัด มีเพียงเสียงผู้ใหญ่ตีเด็กดังแว่วมาจากที่ไกล ๆ เป็นครั้งคราว

จี้เหยียนกุมมือเธอแน่น เดินอยู่ข้างกายพลางเอ่ยเตือนเสียงอ่อนโยนว่า “ระวังทางนะ”

“อืม” เย่อวี้จูกุมมือเขาไว้ ดวงตาทอดมองใบหน้าด้านข้างที่คมเข้มของเขา

“จี้เหยียน คุณจะพาฉันไปไหนเหรอ”

จี้เหยียนหันมามองเธอ “ลองทายดูสิ”

เย่อวี้จูทำเสียงฮึ “ฉันไม่ใช่พยาธิในท้องคุณสักหน่อย จะไปเดาถูกได้ยังไง!”

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำของจี้เหยียนดังชัดท่ามกลางราตรี “วางใจเถอะ ฉันไม่ขายเธอหรอก”

“ฉันเชื่อว่าคุณก็ไม่กล้าหรอก”

“อืม ไม่กล้าหรอก”

เขากุมมือเล็ก ๆ ของเธอแน่นขึ้น ทั้งนุ่มทั้งบอบบาง

เขาตัดใจไม่ลง

จี้เหยียนพาเธอเลี้ยวไปตามทางเล็ก ๆ หลายสาย จนมาถึงสถานที่ค่อนข้างห่างไกลผู้คน

เย่อวี้จูอาศัยแสงจันทร์มองเห็นกระท่อมมุงฟางเก่าโทรมอยู่ข้างหน้า

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นไม่น่าพิสมัย

คล้ายกลิ่นมูลสัตว์

ในใจเธอเริ่มคาดเดาบางอย่าง...

จี้เหยียนดึงเธอให้หยุด จากนั้นหลับตาแผ่พลังจิตออกไป ตรวจดูจนแน่ใจว่าในระยะ 50 เมตรรอบ ๆ ไม่มีใครอยู่

แล้วจึงพาเธอไปยืนหน้ากระท่อม เคาะประตูเป็นจังหวะอย่างมีแบบแผน

กระทั่งเขาเคาะเสร็จ บานประตูไม้จึงเปิดออก

เสียงชราดังขึ้น “เข้ามา!”

ในบ้านจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดไว้ แสงสลัวมาก

ผู้เฒ่าฟู่เพิ่งสังเกตว่าคราวนี้เจ้าหนุ่มตระกูลจี้พาสาวน้อยมาด้วย

สีหน้าเขาเปลี่ยนไป ก่อนตำหนิเสียงเบาว่า “เหลวไหล!”

ตอนนี้เป็นเวลาแบบไหนแล้ว ถ้าทำให้เด็กสาวเดือดร้อนขึ้นมาจะทำยังไง?

เย่อวี้จูหันไปตามเสียง พอมองเห็นใบหน้าของชายชราแล้วก็พบว่าแม้จะซูบผอม แต่ยังดูมีชีวิตชีวาดี

จี้เหยียนจูงมือเย่อวี้จูเดินไปข้างหน้า “คุณปู่ฟู่ ผมรู้ว่าควรทำยังไง คืนนี้แค่พาเธอมาให้รู้จักกัน ต่อไปผมจะไม่พาเธอมาที่นี่อีก”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป