เที่ยงกลับห้องแล้ว เมิ่งถังโทรศัพท์ไปหาซูเหมี่ยนเป็นพิเศษเพื่อขอบคุณ
ซูเหมี่ยนให้กำลังใจเธอสองสามประโยคทางโทรศัพท์ แถมยังเชิญเมิ่งถังให้เขียนคำนิยมให้ผลงานชิ้นแรกของเธอด้วย
เมิ่งถังรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ไม่กล้าตอบรับ ซูเหมี่ยนเอ่ยปากเชิญด้วยความจริงใจถึงสองครั้ง เธอถึงยอมรับปาก รู้สึกราวกับลอยอยู่บนก้อนเมฆ
วางสายแล้ว เธอนั่งเหม่อไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างโงเขลา
“เธอเห็นที่ทางการของมหาวิทยาลัยตอบกลับเรื่องของเธอรึยัง?” เซี่ยหลิงอินหันมามองเธอ “ถึงได้ยิ้มดีใจขนาดนี้?”
เมิ่งถังชะงัก “เร็วจัง?”
ฉือหลานหยิบมือถือออกมา กระแอมเสียงดังอย่างเคร่งขรึม “ฉันจะอ่านให้ฟังนะ”
“เรื่องการถูกกลั่นแกล้งทางออนไลน์ที่นักศึกษาภาควิชาประติมากรรม คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยของเราประสบ ขณะนี้กำลังอยู่ระหว่างการตรวจสอบตามระเบียบและกฎหมาย ความคืบหน้าต่อไปจะประกาศผ่านช่องทางทางการของมหาวิทยาลัย”
“ระหว่างการสอบสวน หากพบว่านักศึกษาของมหาวิทยาลัยเราเผยแพร่คำพูดที่ไม่เป็นความจริงหรือสร้างข่าวลือที่เป็นภัย มหาวิทยาลัยจะดำเนินการอย่างเด็ดขาดตามระเบียบและกฎหมาย”
เมิ่งถังถูกฉือหลานทำให้หัวเราะ “ฉันไม่คิดเลยว่าเรื่องจะเร็วขนาดนี้”
“อย่างนั้นก็ต้องขอบคุณเว่ยชวนสิ” เซี่ยหลิงอินกระพริบตา “เพื่อนคนนี้ดีกับเธอจริง ๆ”
เมิ่งถังพยักหน้า “เขาต้องขอบคุณ พวกเธอก็ต้องขอบคุณ”
หยางเข่อว่า “พวกเราไม่เป็นไรหรอก เลี้ยงชานมสักแก้วก็พอ”
เซี่ยหลิงอินกับฉือหลานพากันส่งเสียงหนุน