ใกล้กว่านี้... จะคุมใจไม่อยู่

ตอนที่ 50 เข้าใกล้อีกนิด ก็จะควบคุมตัวเองไม่อยู่

6 นาที· 1.4K คำ

เว่ยชวนอดทนจนกระทั่งเมิ่งถังวางสายโทรศัพท์ เขาเอ่ยปากถามทันทีว่า "หลี่หานจินจะไม่กลับไปแล้วเหรอ"

เมิ่งถังส่งเสียงตอบรับในลำคอ "อืม บ้านก็ซื้อไว้แล้ว สตูดิโอก็กำหนดที่อยู่เรียบร้อยแล้ว"

เว่ยชวนรู้สึกได้ทันทีว่าหลี่หานจินมาเพราะเมิ่งถัง และอยู่ต่อเพราะเมิ่งถัง

เปลือกตาขวาของเขากระตุกวูบ เขายกนิ้วขึ้นมากดไว้ แต่ยิ่งกด ความรำคาญใจก็ยิ่งพวยพุ่ง

ก๋วยเตี๋ยวที่ทั้งหอมและน่ากินกลับกลายเป็นกลืนไม่ลง

เว่ยชวนเหลือบมองเมิ่งถัง "เขายังบอกอะไรกับเธออีกไหม"

"มีการประชุมแลกเปลี่ยนงานแกะสลักไม้เล็ก ๆ วันมะรืนนี้" เมิ่งถังบอก "เป็นอาจารย์ใหญ่ที่ฉันชอบมาก"

"เธอจะไปเหรอ"

"ฉันกำลังคิดดูอยู่ เพราะโอกาสแบบนี้หาได้ยาก"

"หลี่หานจินก็ไปด้วยหรือเปล่า"

"อืม"

"..."

เว่ยชวนกินข้าวมื้อนั้นอย่างไม่มีจิตใจจดจ่อ เมิ่งถังสะบัดแขนเสื้อ เดินจากไปอย่างไร้ร่องรอย

เธอซื้อข้าวไปฝากรูมเมท จากนั้นก็หันหลังไปที่ระเบียง โทรศัพท์หาคุณปู่ที่บ้าน เล่าเรื่องที่ซูเหมี่ยนมาเมือง Z ให้ฟัง

เมิ่งอวี้ชุนฟังก็รู้ทันทีว่าเธอคิดอะไรอยู่ ว่า "อยากพบเขาใช่ไหม เธอแค่เอ่ยชื่อฉัน เขาต้องยอมพบเธอแน่"

"ไม่ใช่ ฉันไปได้ แต่..." พอนึกถึงหลี่หานจิน เมิ่งถังก็พูดต่อไม่ไหว

ตอนนั้นคุณปู่โมโหมาก ถึงขั้นใช้แส้เฆี่ยน

แต่หลี่หานจินก็คุกเข่าอยู่อย่างนั้น ไม่ยอมรับผิดจนตาย

สุดท้ายถูกขับไล่ออกจากสำนัก แต่กลับยังอนุญาตให้เขาแกะสลักไม้ต่อไปได้ เรื่องนี้ประหลาดจริง ๆ

"มีอะไรก็พูดมา จะอ้ำอึ้งทำไม" เมิ่งอวี้ชุนเคยชินกับการอบรมสั่งสอนเธอ น้ำเสียงขึ้นสูงโดยไม่รู้ตัว "เวลาเธอลงมีดกับไม้ ก็ลังเลแบบนี้หรือไง"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป