ใกล้กว่านี้... จะคุมใจไม่อยู่

ตอนที่ 49 ใกล้กว่านี้อีกนิด ก็จะเกินควบคุม

6 นาที· 1.4K คำ

เว่ยชวนจูงมือเมิ่งถังออกจากซูเปอร์มาร์เก็ต เดินมาทางเหนือสักพัก จู่ ๆ ก็หยุดและจ้องหน้าเธอเขม็ง

เมิ่งถังเบือนหน้าหนี “มองอะไร”

อยากจะขอโทษ แต่ก็เก็บงำความเขินอายไว้ เว่ยชวนพึมพำเบา ๆ “ผมนึกว่าคุณจะไม่คุยกับผมแล้ว”

เมิ่งถังก้มหน้าเปิดมือถือ โอนเงินค่าของที่เพิ่งซื้อไปให้

“แค่สิบสองหยวนก็มีค่าให้ผม” เว่ยชวนเหลือบมองเบียร์ในมือเธอ “คุณซื้อนี่มาทำอะไร”

“ดื่ม”

เว่ยชวน “……”

เขาก็แค่ถามไปงั้น

“แค๊ก…” เว่ยชวนกระแอม “คุณยังโกรธอยู่หรือเปล่า”

เมิ่งถังไม่ตอบ หันไปเห็นม้านั่งใต้ร่มไม้ทางเหนือ จึงเดินไปนั่ง

หน้าร้อนที่นี่ร่มครึ้มด้วยต้นไม้ใหญ่ นักศึกษาหลายคนชอบมานั่งเล่นพักร้อน แต่หน้าหนาวนี้เห็นชัดว่าไร้คนสนใจ

เมิ่งถังแกะห่อมันฝรั่งทอด หยิบชิ้นหนึ่งยัดเข้าปาก เคี้ยวดังกร้วม ๆ

ยังคงไม่ยอมพูดด้วย เว่ยชวนจำใจเดินไปนั่งข้าง ๆ เลิกกระอักกระอ่วน ยอมเปิดอกพูดตรง ๆ ว่า

“ผมมาขอโทษครับ ขอโทษนะ”

เมิ่งถังยื่นถุงมันฝรั่งทอดให้ เว่ยชวนตะลึง ง้อนง่ายขนาดนี้เลยเหรอ

เขามองเมิ่งถังอย่างกังขา ลองหยั่งเชิงถาม “ผมกินได้ไหม”

เมิ่งถังพยักหน้า

เว่ยชวนยังไม่แน่ใจ “ถ้าผมกินแล้ว เราดีกันแล้วใช่ไหม”

เมิ่งถัง “…ฉันเลิกคบกับคุณตั้งแต่เมื่อไหร่”

เมื่อวานก็แค่พูดไปตามอารมณ์

“เปล่า” เว่ยชวนยิ้มทะเล้น หยิบชิ้นหนึ่งขึ้นมา “เบียร์ให้เปิดไหม เดี๋ยวผมเปิดให้”

เมิ่งถังยื่นเบียร์ให้ “ฉันไม่ดื่ม แล้วแต่คุณแล้วกัน”

เว่ยชวนก็ดื่มไม่ได้เพราะต้องซ้อมอยู่ดี เขารับมาถาม “คุณอารมณ์ไม่ดีเหรอ ถึงซื้อเหล้า”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป