หลังจัดการบาดแผลของหมาป่าตัวเมียและใช้ใบไม้พันแผลให้มันแล้ว ฉินอวิ๋นก็ไม่สนใจมันอีก เขากลับไปยังถ้ำทันที
ชาวเน็ตในห้องไลฟ์บางคนยังเสนอให้เขาแบกหมาป่าตัวเมียกลับไปด้วย
เขาหัวเราะแล้วพูดว่า “ถ้าเทียบกับชีวิตหมาป่า ฉันว่ายังไงชีวิตคนก็มีค่ากว่า ฉันกลัวว่าตอนนอนหลับมันจะงับฉันเข้าปาก หมาป่าในป่าไม่รู้จักคำว่ายอมเชื่องหรอก ต่อให้หมาป่าที่สยบแล้วก็ยังคิดก่อกบฏ นับประสาอะไรกับต่างสายพันธุ์กัน”
เมื่อกลับถึงถ้ำ ฟืนแทบจะมอดดับอยู่แล้ว เขารีบเติมเข้าไปอีกสองสามท่อน โชคดีที่กระต่ายซึ่งย่างอยู่ด้านบนยังร้อนอยู่ พอกินใกล้หมด เขาก็เตรียมปิดไลฟ์
“วันนี้ได้ของมาพอสมควร ใช้ของที่หาได้แถวนี้ทำธนูกับลูกศรขึ้นมาได้หนึ่งชุด ล่ากระต่ายป่าได้หนึ่งตัว แถมยังเจอที่พักที่เหมาะกับฉันด้วย ในป่าการมีที่ให้หลับได้อย่างสบายใจถือว่าหาได้ยากมาก”
“ไลฟ์วันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้เช้าจะเริ่มไลฟ์ตรงเวลา ใครยังไม่ได้กดติดตาม ฝากกดติดตามไว้ด้วยนะครับ พอเริ่มไลฟ์จะมีแจ้งเตือน ขอบคุณครับ”
พูดจบ เขาก็เตรียมปิดอุปกรณ์ แต่คอมเมนต์ในห้องไลฟ์กลับไหลทะลักเข้ามาไม่หยุด
“เพิ่งหนึ่งทุ่มครึ่งเองนะ สตรีมเมอร์ นอนเร็วขนาดนี้จะหลับเหรอ คุยเล่นกันหน่อยก็ได้”
“ใช่เลย อย่าเพิ่งปิดไลฟ์สิ ฉันเพิ่งเข้ามาแป๊บเดียวเอง”
“ไอเยวี่ยเยวี่ยส่งรถสปอร์ตให้สตรีมเมอร์ 2 คัน—คุยต่ออีกหน่อยสิ เดี๋ยวส่งให้อีก 2 คัน”
“หย่งหย่วนปู้ผู่ชางส่งบอลลูนลมร้อนให้สตรีมเมอร์ 5 ลูก—ไลฟ์ต่ออีกหน่อย ไลฟ์ต่ออีกหน่อย”
ฉินอวิ๋นมองคอมเมนต์ เห็นของขวัญถูกส่งกันรัว ๆ จะปิดไลฟ์ทั้งอย่างนี้ก็ดูใจร้ายไปหน่อย เขาจึงพูดว่า “งั้นคุยกันต่ออีกครึ่งชั่วโมงแล้วกัน เดี๋ยวเล่าความรู้ใช้ได้จริงเกี่ยวกับการใช้ชีวิตกลางแจ้งให้ฟัง”
จากนั้นเขาวางโดรนไว้ข้าง ๆ พอหันหน้าไปก็เห็นหน้าจอพอดี เขานั่งผิงกองไฟอย่างสบายสุด ๆ
ตอนนี้จำนวนผู้ชมขึ้นถึงจุดสูงสุดของเขาแล้ว ทะลุหนึ่งหมื่นคนสำเร็จ แม้จำนวนนี้จะไม่ได้มากมายอะไรเมื่อเทียบกับสตรีมเมอร์ในโต่วอิน แต่การรักษายอดผู้ชมไว้ที่หนึ่งหมื่นคนก็เป็นตัวเลขที่น่าทึ่งมากแล้ว
ใกล้จะขึ้นไปเป็นสตรีมเมอร์แถวหน้าได้แล้ว