เทพโอสถหวนคืน ครอบครัวพังเพราะฉันมาหลายปี

ตอนที่ 8 ตบห้าสิบฉาด

12 นาที· 2.8K คำ

นักเลงถือดาบเปิดภูผากว่าสามสิบคนยืนเรียงสองข้าง คมดาบสะท้อนแสงเย็นเยียบใต้แสงนีออน

เหลยว่านจวินยืนอยู่หน้าห้องส่วนตัว หรือพูดให้ถูกคือช่องประตู

เขากวาดตามองบานประตูที่แตกกระจายบนพื้น ก่อนมองไปยังรปภ.หัวโล้นที่หมดสติฝังอยู่ในผนังทีวี คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

เขาไม่ใช่คนดูของไม่เป็น คนที่เตะประตูกันขโมยเสริมความหนาจนกระเด็นได้ในทีเดียว ย่อมเป็นผู้ฝึกฝนวิชาการต่อสู้

หวังไห่เห็นที่พึ่งมาถึง ก็พลันเหมือนได้หลักยึดเหนี่ยวจิตใจ รีบก้มหน้าประจบเข้าหาเหลยว่านจวิน แล้วชี้ไปยังเฉินหนานในห้องส่วนตัว กล่าวหาคนอื่นตัดหน้าทันที

“ท่านเหลย ในที่สุดคุณก็ลงมาสักที!”

“ไอ้หนุ่มนี่แหละ! เฉินหว่านชิวน้องสาวเขาเซ็นสัญญาทำงานประจำกับร้านเรา รับเงินไปแล้วกลับไม่ยอมทำต่อ ไอ้หมอนี่ไม่เพียงไม่จ่ายค่าผิดสัญญา ยังบุกเข้ามาทุบห้องหมายเลข 888 หักแขนคุณโจวด้วย!”

โจวต้าฟู่ที่นอนอยู่ท่ามกลางเศษแก้วอดทนต่อความเจ็บปวด แล้วร้องโหยหวนขึ้นมา

“ท่านเหลย ช่วยผมด้วย!”

“ผมโจวต้าฟู่จากบริษัทวัสดุก่อสร้างหงหยวน! ทุกเดือนผมใช้เงินที่ร้านคุณตั้งหลายแสน วันนี้กลับถูกคนทำลายมือข้างหนึ่งในร้านของคุณ ถ้าคุณไม่สับไอ้สารเลวนี่ให้ผมระบายแค้น ต่อไปใครจะกล้ามาเที่ยวจินปี้ฮุยหวงอีก!”

“ถ้าวันนี้คุณจัดการมัน ผมโจวต้าฟู่จะโอนค่าชาให้คุณหนึ่งล้านทันที!”

พอได้ยินค่าชาหนึ่งล้าน แววตาของนักเลงรอบข้างหลายคนก็ร้อนแรงขึ้น

ใบหน้าเหลยว่านจวินมืดครึ้มราวกับผิวน้ำ

เขาคุมพื้นที่ทางใต้ของเมืองเจียงโจวมายี่สิบปี อาศัยคำว่า ‘เหี้ยม’ กับชื่อเสียงที่ปกป้องพวกพ้อง

ไม่ว่าใครจะเป็นฝ่ายเริ่มเรื่อง แต่มีคนกล้าบุกเดี่ยวเข้ามาในถิ่นของเขา เตะประตูทำร้ายคน นั่นก็เท่ากับตบหน้าเหลยว่านจวิน!

ถ้าวันนี้ปล่อยให้ไอ้หนุ่มนี่เดินออกจากประตูไปโดยไม่เป็นอะไร ต่อไปท่านเหลยอย่างเขาก็ไม่ต้องอยู่ในวงการนี้แล้ว

เหลยว่านจวินค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้น จ้องเฉินหนานในห้องส่วนตัวด้วยสายตาเย็นชา “ไอ้หนุ่ม ไม่ว่าแกจะเป็นใคร กล้ามาก่อเรื่องในจินปี้ฮุยหวง ใจกล้าไม่เบาเลยนี่”

“หักแขนตัวเองทั้งสองข้าง แล้วทิ้งเงินชดเชยไว้ห้าแสน ฉันจะให้แกเดินออกไปทั้งยืน...”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป