“เมื่อก่อนคุณน่าจะเคยฝึกวิชากำลังภายนอกประเภทหนึ่ง แต่เมื่อสามปีก่อนกลับถูกคนใช้ฝ่ามือทรายเหล็กอันชั่วร้ายซัดพลังแฝงใส่หน้าอกด้านขวาจนบาดเจ็บ”
“ตลอดสามปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ฝนตกหรือหลังดื่มเหล้า ใต้ชายโครงขวาของคุณจะปวดราวกับถูกมีดบิดใช่ไหม? แล้วยามลุกไปเข้าห้องน้ำกลางดึก ปัสสาวะก็มีเลือดปนทุกครั้งด้วยหรือเปล่า?”
เฉินหนานพูดอย่างคล่องแคล่ว
“คุณ...”
ตูม!
คำพูดของเฉินหนานทั้งสามประโยคแผ่วเบาราวกับลอยเข้าหู เหลยว่านจวินราวกับถูกฟ้าผ่า ใบหน้าซีดเผือดในพริบตา เขาถอยกรูดไปสองก้าว
บอดี้การ์ดทั้งสี่คนที่ตามหลังเขามาต่างมีสีหน้าตื่นตะลึง
ต้องรู้ก่อนว่าเมื่อสามปีก่อน เหลยว่านจวินได้รับบาดเจ็บภายในตอนแย่งชิงท่าเรือกับเจ้าถิ่นจากต่างเมือง เขาปกปิดเรื่องนี้ไว้แน่นหนาเพื่อรักษาขวัญกำลังใจของลูกน้องหลายร้อยคน
ทุกครั้งที่ไอกระอักเลือดหรือปัสสาวะเป็นเลือดกลางดึก เขาก็แอบจัดการเองอย่างเงียบเชียบ แม้แต่ภรรยาที่สนิทที่สุดกับบอดี้การ์ดคนสนิทยังไม่รู้!
สองปีมานี้เขาแอบตระเวนไปโรงพยาบาลใหญ่ทั่วเมืองเป่ยซ่างกว่าง ตรวจซีทีสแกนมานับครั้งไม่ถ้วน แพทย์แผนตะวันตกบอกเพียงว่าเป็นเส้นประสาทระหว่างซี่โครงอักเสบกับไตอักเสบเรื้อรัง จ่ายยาไปตั้งมากมายแต่ก็ไม่ได้ผลเลย!
เฉินหนานไม่ได้แตะตัวเขาด้วยซ้ำ แค่กวาดตามองครั้งเดียว ทำไมถึงบอกอาการและช่วงเวลาที่บาดเจ็บได้แม่นยำขนาดนี้?
เฉินหนานมองเหลยว่านจวินที่มีสีหน้าหวาดผวา ก่อนเอ่ยเรียบ ๆ ต่อว่า “ไม่ต้องไปโรงพยาบาลใหญ่ถ่ายภาพแล้ว เครื่องมือตรวจทั่วไปตรวจพลังแฝงของวิถียุทธ์ไม่พบหรอก”
“พลังแฝงจากฝ่ามือทรายเหล็กสายนั้นทำให้เลือดคั่งในหน้าอกขวาของคุณจับตัวเป็น ‘ก้อนเลือดตาย’ ก้อนหนึ่ง ซึ่งแนบติดอยู่กับหลอดเลือดแดงใหญ่รอบหัวใจอย่างแน่นหนา”
“อย่างมากก็อีกสองเดือน พอถึงช่วงต้นฤดูหนาวที่ไอเย็นหนักขึ้น ก้อนเลือดจะแตก แล้วชีพจรหัวใจของคุณจะขาดสะบั้นตายทั้งที่ยังหลับอยู่ ต่อให้เป็นเซียนผู้ยิ่งใหญ่ก็ช่วยไม่ทัน”
ก้อนเลือดตาย!
มีชีวิตได้อีกไม่เกินสองเดือน!
คำไม่กี่คำนี้ทำลายกำแพงในใจของเจ้าพ่อใต้ดินผู้นี้จนพังทลาย!