คนตระกูลเจียง... พูดให้ถูกคือ ทุกคนในตระกูลเจี่ยงรวมถึงท่านปู่เจี่ยง ณ ขณะนี้ต่างก็ชะงักงันอยู่กับที่อย่างเห็นได้ชัด
พวกเขาสงสัยว่าตัวเองหูแว่ว
เมื่อกี้เขาบอกว่า... เขาเป็นใครนะ???
ไอ้หนุ่มตระกูลฉู่กับสู่สู่??
สองคนนี้มาเจอกันได้ไงกัน???
นี่ไม่ใช่ล้อเล่นใช่ไหม?
"คุณคือ คนของตระกูลฉู่..."
คุณย่าเจี่ยงเจอหน้าฉู่เป่ยเฮ่อไม่บ่อยนัก แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้หล่อนจำเขาได้
ผู้นำตระกูลรุ่นนั้นของตระกูลฉู่
ผู้นำตระกูลที่อายุน้อยที่สุดในบรรดาสี่ตระกูลใหญ่
คนแบบนี้ กับเจียงสวี่สวี่???
คุณย่าเจี่ยงไม่อยากเชื่อ
คนอื่นในตระกูลเจี่ยงก็ยิ่งไม่กล้าเชื่อ
ลู่เสวี่ยซียิ่งกว่าคนอื่น
ในชั่วพริบตาที่ได้ยินเขาประกาศตัวว่าเป็นแฟนของเจียงสู่สู่ หล่อนก็ถึงกับลุกพรวดจากเก้าอี้อย่างเสียอาการ และคำพูดในใจก็หลุดออกมาโดยไม่ทันยั้งคิด
"ไม่มีทาง!"
ฉู่เป่ยเฮ่อ มาลงเอยกับเจียงสู่สู่ได้ยังไงกัน?!
พวกเขาเพิ่งรู้จักกันนานแค่ไหน?!
เจี่ยงเฉิงและเจียงฮั่นถูกท่าทีของหล่อนเรียกสติกลับมา โดยเฉพาะเจี่ยงเฉิง มองดูปฏิกิริยาของลู่เสวี่ยซีแล้วมีสีหน้าค่อนข้างขุ่นมัว
สายตาของฉู่เป่ยเฮ่อกวาดไปทางลู่เสวี่ยซีอย่างเย็นชา แต่เหมือนจะขี้เกียจตอบด้วยซ้ำ
เจี่ยงหวยก็ยิ้มถาม "แล้วมันจะเป็นไปไม่ได้ได้ไงล่ะ?"
แม้บนใบหน้าจะมีรอยยิ้ม แต่น้ำเสียงกลับเจือความเย็นยะเยือกอันตราย
ลู่เสวี่ยซีเพิ่งรู้ตัว เข้าใจว่าตัวเองเพิ่งพูดอะไรลงไป ใบหน้าก็ขึ้นสีแดงก่ำ
"ฉะ ฉันหมายความว่า สู่สู่กับคุณพี่... คุณฉู่เพิ่งรู้จักกันไม่นาน..."
"เรื่องแบบนี้ มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ระยะเวลาคนรู้จักกันเป็นตัวตัดสินหรอกนะ"