ตอนที่รู้ตัวว่าติดกับดักจนขยับตัวไม่ได้ ลู่เสวี่ยซีก็เริ่มตื่นตระหนก นี่ว่าแล้วไงว่าแผ่นยันต์จะไม่ส่งผลกับเธอ!
"ระบบ!"
เมื่อลู่เสวี่ยซีร้องเรียกอย่างร้อนรน พลังงานของระบบก็พุ่งทะลักออกจากร่างเธอ โซ่อักขระอาคมที่เสริมด้วยแสงสีทองกลับเหมือนโดนอะไรบางอย่างละลายไปทีละน้อย
เจียงสู่สู่รู้ตั้งแต่แรกว่าแผ่นยันต์ธรรมดาใช้กับลู่เสวี่ยซีไม่ได้ผล แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะต้านทานอักขระอาคมที่เสริมแสงสีทองได้ด้วย
แต่ไม่เป็นไร เดิมทีเธอก็แค่ต้องการกักลู่เสวี่ยซีกับระบบในตัวอีกฝ่ายไว้ชั่วคราวเท่านั้น
โดยไม่แม้แต่จะชำเลืองมองโซ่อักขระอาคมที่ค่อยๆ ละลายบนตัวลู่เสวี่ยซี เจียงสู่สู่ไม่หยุดแม้แต่น้อย มือหนึ่งร่ายมนตร์ พร้อมกับยกมืออีกข้างยิงแผ่นยันต์สีดำสี่แผ่นพุ่งไปทางลู่เสวี่ยซี
ท่วงท่ามนตร์ในมือเธอแปรเปลี่ยนรวดเร็วอย่างยิ่ง ควบคู่กับเสียงสวดบทสวดที่ชัดใส
"โอษฐ์ทองเยี่ยงประกาศิต คัมภีร์หยกสุดศักดิ์สิทธิ์ สามภพเก้าแดนนรกาล หมื่นธรรมศาสตร์สว่างรุจี..."
ถ้าซางลู่อยู่ที่นี่ตอนนี้ เขาจะต้องจำได้แน่ว่าสิ่งที่เจียงสู่สู่ยิงใส่ลู่เสวี่ยซีตอนนี้ คือยันต์ส่งเทพที่นางเคยใช้ปลดปล่อยหลูโหย่วอวี๋ออกจากตุ๊กตาเมื่อคราวก่อนนั่นเอง
เพียงแต่ยันต์ส่งเทพครั้งนี้ แตกต่างจากครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด
เจียงซู่ตอนแรกยังงุนงงอยู่บ้าง แต่พอมองเห็นจังหวะที่เจียงสวี่สวี่ลงมือ ก็รีบหลบไปอยู่หลังเสาในทันที
ยึดหลักการที่ว่า "ฉันอ่อนได้ แต่ฉันจะไม่เป็นภาระ" จะไม่ขออยู่ใกล้ๆ เกะกะพี่สาวของเขาเด็ดขาด
แผ่นยันต์สีดำทั้งสี่พุ่งไปทางลู่เสวี่ยซีอย่างรวดเร็ว หมุนวนรอบตัวเธอเป็นวงกลมแล้วหมุนเร็วขึ้นในทันใด