ความคิดนี้ของเจียวถูเพิ่งผุดขึ้นมาก็ถูกเขาตีตกไปอย่างรวดเร็ว
เหตุผลหลักก็คือเจียงซู่เพื่อนรักและคู่หูของเขาเคยบอกว่า การเรียนน่ะลำบาก ลำบากมาก ๆ
ไม่ใช่แค่ต้องตื่นเช้าทุกวัน
แต่ทุกวันยังต้องนั่งนิ่ง ๆ ฟังอาจารย์สอนอยู่กับที่
แถมยังเล่นเกมไม่ได้อีก
เจียวถูแทบจะล้มเลิกความคิดเรื่องไปเรียนหนังสือทันที
ชีวิตมังกรของเขาขาดเกมไม่ได้
เกมมันสนุกจะตาย เขายังซื้อสกินสวย ๆ ให้มังกรน้อยสัตว์เลี้ยงของเขาอีกหลายชุดเลย
รอให้เขากลายร่างเป็นมังกรเมื่อไหร่ก็จะเปลี่ยนสกินตามนั้น
การเรียนมีแต่จะทำให้มังกรน้อยของเขาเปลี่ยนสกินใหม่ล่าสุดช้าลง
เจียงสู่สู่ไม่รู้เลยว่าในชั่วพริบตาเดียว ความคิดของเจียวถูก็วกกลับไป 180 องศา แล้วเธอก็อธิบายต่อว่า
"ไป๋จู้เป็นลูกเลี้ยงของท่านอธิการบดี เติบโตในวิทยาลัยมาตั้งแต่เด็ก"
เจียวถูได้ยินดังนั้น แววตาที่มองไป๋จู้ก็เจือความเห็นอกเห็นใจขึ้นมาทันที
แค่ได้เรียนหนังสือก็สงสารพออยู่แล้ว ยังต้องถูกขังไว้ในวิทยาลัยตั้งแต่เด็กอีก
น่าสงสารเจ้าเม่นจริง ๆ
เจียงซู่ช่วงปิดเทอมยังได้เล่นเกมแก้เบื่อเลย
เจ้าสัตว์ชนิดหนึ่งที่มีขนเม่นซึ่งได้แต่เรียนหนังสือมาตั้งแต่เด็กนี่ คงไม่เคยแม้แต่จะเห็นเกมเลยสินะ?
เมื่อก่อนตอนเขาอยู่ในป่าก็เหมือนกัน
มิน่าล่ะเมื่อกี้ถึงได้ตั้งหน้าตั้งตากินขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ เลย ที่แท้ก็ไม่เคยกินมาก่อน
เจียวถูหมดอารมณ์จะแกล้งเจ้าเม่นกลมขึ้นมาทันใด
เจียงสู่สู่เห็นว่าเจียวถูไม่มีเจตนาร้าย จึงไม่สนใจพวกเขาแล้วเดินขึ้นไปเก็บข้าวของชั้นบนเอง
เธอเพิ่งเดินจากไป เจียวถูก็ลากไป๋จู้ไป แม้อีกฝ่ายจะทำหน้าต่อต้าน แต่เขาก็อ้างว่าดีแล้วจะพาไปเปิดหูเปิดตา