เรื่องเกิดขึ้นเร็วมาก คนตระกูลลู่รวมถึงเจียงเฉิงยังไม่ทันตั้งตัวจากคำว่า "สาป" ที่เจียงสู่สู่พูด
แม้แต่ลู่เสวี่ยซีเองก็ยังตกตะลึง เล็บสวยเนี้ยบของลู่เสวี่ยฉิงก็ตวัดผ่านเจียงเฉิงมาข่วนใส่หน้าลู่เสวี่ยซีแล้ว
"อ๊าก!"
ลู่เสวี่ยซีร้องลั่นด้วยความเจ็บ เอามือกุมหน้าแล้วถอยหลัง พลางดึงเจียงเฉิงมาบังหน้า
เจียงเฉิงรู้สึกว่าตัวเองถูกกระชาก ก่อนจะห้ามไม่ทัน หน้าตัวเองก็โดนข่วนตามไปด้วย
แก้มรู้สึกแสบร้อน เจียงเฉิงโมโห ยกมือผลักลู่เสวี่ยฉิงออกไปแรง ๆ โดยไม่ทันคิด
ลู่เสวี่ยฉิงถูกผลักจนเสียหลักล้มลงกับพื้น พ่อลู่แม่ลู่เห็นดังนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนไป อดต่อว่าออกมาไม่ได้
"แกทำกับเด็กได้ยังไง!"
"เสวี่ยฉิงยังเป็นเด็กอยู่นะ!"
แล้วก็หันไปว่าลู่เสวี่ยซีต่ออีก "นั่นน้องสาวแท้ ๆ ของแก! แกจะใจร้ายขนาดนี้ได้ยังไง! ถึงกับใช้วิธีโหดร้ายขนาดนั้นจัดการเธอ!"
พ่อลู่แม่ลู่จำได้แล้วว่าเจียงสู่สู่คือใคร
ยังไงซะเจียงสู่สู่ก็ดังในโลกออนไลน์ พวกเขาก็รู้ฐานะของเธอดี
เป็นทั้งคุณหนูใหญ่ของตระกูลเจียง เป็นนักพรตที่มีวิชาจริง คำที่เธอพูดต้องเป็นความจริงแน่
คิดว่าแผลพุพองที่มือเสวี่ยฉิง เป็นเพราะโดนเสวี่ยซีสาปแช่ง
พ่อลู่แม่ลู่มองลูกสาวที่ไม่ได้เติบโตอยู่ข้างกายด้วยสายตาที่แฝงไว้ด้วยความระแวดระวังและรังเกียจ
เสวี่ยฉิงก็แค่ขอสร้อยข้อมือจากเธอ เด็กผู้หญิงชอบสร้อยข้อมือสวย ๆ มันผิดอะไร?
ไม่อยากให้ก็ไม่ต้องให้ได้ แต่นี่กลับมาสาปแช่งเธอโดยตรง เสวี่ยฉิงเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเธอนะ ใจดำเกินไปแล้ว