น้ำเสียงของเจียงอวี่หมินไม่ได้ฟังดูร้ายกาจอะไร แค่เร่งเร้าเธอตามที่คิดว่าเป็นเรื่องสมควร
ส่วนเจียงอวี่ถงกับภรรยาถึงไม่ได้เอ่ยปากเร่ง แต่แววตาที่มองเจียงสู่สู่ก็เต็มไปด้วยความร้อนรนเช่นกัน
เพราะผู้ที่ถูกขังอยู่ในตุ๊กตาตอนนี้ คนหนึ่งคือแม่ของพวกเขา อีกคนคือลูกชายของพวกเขา
แถมก่อนหน้านี้ลู่เสวี่ยซียังบอกอีกว่า หากภายในเจ็ดวันไม่เอาดวงวิญญาณสลับกลับคืน ต่อไปอาจจะกลับคืนไม่ได้อย่างถาวร
นับดูดี ๆ นี่ก็เข้าวันที่ห้าแล้ว
พวกเขาร้อนใจมาก
เจียงสู่สู่กำลังจะอ้าปากพูด เจียงหวยที่อยู่ข้าง ๆ ก็รั้งตัวเธอไว้ จากนั้นพูดกับทุกคนด้วยน้ำเสียงเนิบ ๆ ว่า
“อารอง อาเล็ก ผมรู้ว่าทุกคนร้อนใจอยากสลับคนกลับมา ในใจผมเองก็ร้อนใจมาก แต่น้องสาวผมเมื่อวานต้องใช้แรงไปมากเพื่อรับมือกับลู่เสวี่ยซีและเจ้าปีศาจตนนั้น...
เมื่อวานทั้งวันยังเฝ้าฉู่เป่ยเฮ่อ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้พักผ่อนเต็มที่เลย พลังยังไม่ฟื้นฟู ถึงแม้จะคิดอยากเอาคุณย่ากับเจียงเฉิงกลับมาก็ยังไม่มีทางทำได้ชั่วคราว”
น้ำเสียงของเขาอ่อนโยน แต่ทุกถ้อยคำที่พูดออกมาล้วนสื่อความหมายเดียว
น้องสาวเขาต้องการพักผ่อน ยังสลับไม่ได้ในตอนนี้
พูดจบก็ไม่ลืมที่จะมองเจียงสู่สู่แวบหนึ่ง
เจียงสู่สู่รับสัญญาณทางสายตาจากเขาแล้ว ก็พลอยเลยตามเลยไปด้วย
“อือ ตอนนี้ฉัน...ใช้พลังชั่วคราวไม่ได้ ต้องรออีกหน่อย”
ความจริงไม่ต้องรอเลย เธอเฝ้าฉู่เป่ยเฮ่ออยู่ข้างกายหนึ่งวันหนึ่งคืน พลังฟื้นฟูกลับมานานแล้ว
แต่เธอก็ไม่ได้คิดจะสลับคนกลับมาทันทีเหมือนกัน