ตอนนี้ใกล้ถึงเวลาเลิกถ่ายทอดสดของทีมงานพอดี
ผู้กำกับเฉินไม่รีรอที่จะปล่อยให้สามแม่ลูกตระกูลถังได้อยู่กันตามลำพัง
เจียงสู่สู่ออกมาจากบ้านพักเป็นคนแรก แล้วก้าวฉับ ๆ ไปหาเจียงอวี่เฉิงที่รออยู่นอกรั้วบ้าน
ทว่าเมื่อเห็นหน้าตาของเจียงอวี่เฉิงชัด ๆ เท้าก็ชะงักไปเล็กน้อย
ทีมงานยังงงว่าเจียงสู่สู่จะไปไหน จนกระทั่งเห็นคนที่ยืนอยู่ตรงประตู
“นั่นดูเหมือนจะเป็น... พ่อของสู่สู่! คนจากเจียงไห่กรุ๊ป”
ผู้กำกับเฉินจำเจียงอวี่เฉิงได้เป็นคนแรก ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจว่าทำไมท่านประธานใหญ่ถึงโผล่มานี่
และฉากนี้ยังให้ความรู้สึกคุ้น ๆ อย่างบอกไม่ถูก
อืม ครั้งก่อนที่มารอเจียงสู่สู่ก็เป็นแฟนของเธอนี่แหละ
เจียงอวี่เฉิงไม่ได้สังเกตสีหน้าที่เปลี่ยนไปของลูกสาว แค่เหลือบมองผู้กำกับเฉินแล้วเอ่ยปาก เหมือนมีนัยยะบางอย่าง
“ผมมารับสู่สู่ไปกินข้าวเย็น”
เจียงอวี่เฉิงผลักงานเลี้ยงตอนค่ำแล้วรีบมาที่นี่
ผู้ช่วยจับตาดูถ่ายทอดสดมาตลอด แล้วบอกว่าพวกเขายังไม่ได้กินข้าวเย็นกันเลย
เจียงอวี่เฉิงจึงไม่พอใจทีมงานเล็กน้อย
ถึงในรายการจะมีเรื่องให้จัดการมากมาย แต่จะไม่ให้เด็กที่กำลังโตได้กินข้าวได้ยังไง!
ผู้กำกับเฉินฟังแล้วค่อนข้างเก้อ ๆ เพราะรู้ตัวว่าผิดเอง เลยไม่กล้าเข้าไปใกล้ด้วย
เจียงอวี่เฉิงทักทายแขกรับเชิญอีกสองสามคน แม้ปกติจะเป็นคนเย็นชาไม่ค่อยสนใคร แต่กับ “เพื่อนร่วมงาน” ของเจียงสู่สู่กลับเป็นมิตรขึ้นมาก โดยเฉพาะไป๋จู้ที่เป็นรุ่นพี่
ไป๋จู้เอ่ยทักทายเสียงเบา ก่อนจะมองโหงวเฮ้งของเจียงอวี่เฉิงแล้วอึกอักเหมือนมีอะไรจะพูด