ต่อให้เป็นเจียงสู่สู่ที่ปกติสุขุมเยือกเย็น พอได้ยินคำพูดของอี้จ่านในตอนนี้ก็อดเบิกตากว้างไม่ได้
เธอหันไปมองปลอกทองแดงที่ปลายด้ามกระบี่ไม้ทันที ไม่แปลกใจเลยที่รู้สึกว่ากลิ่นอายบนนั้นซับซ้อนถึงเพียงนี้
ถ้าอย่างนั้นบนนี้ไม่ได้มีแค่ปราณสังหารของวิญญาณกระบี่ แต่ยังมีพลังงานของ "ระบบ" นั่นด้วยงั้นหรือ?
เจียงสู่สู่อดไม่ได้ที่จะเอามือวางลงบนนั้นแล้วสัมผัสอย่างละเอียด
พบว่าบนนั้นมีกลิ่นอายของพลังงานประหลาดเมื่อครั้งก่อนจริง ๆ เพียงแต่เมื่อเทียบกับตอนที่หนีออกมาจากตัวเจียงเสี่ยวอวิ๋นในตอนนั้น กลิ่นอายที่ถูกหลอมรวมเข้าไปในปลอกทองแดงดูเหมือนจะสูญเสียจิตสำนึกอิสระไปแล้ว ตอนนี้กลับกลายเป็นเหมือนพลังงานบริสุทธิ์กลุ่มหนึ่งมากกว่า
ราวกับคิดถึงความเป็นไปได้อะไรบางอย่าง เจียงสู่สู่โยนมือถือทิ้งไว้ข้างตัว
แล้วกรีดปลายนิ้วโดยไม่ลังเล หยดเลือดซึมเข้าสู่กระบี่ไม้
นี่คือพิธีรับรู้ความเป็นเจ้าของสิ่งประดิษฐ์เวทของคนในสำนักเซวียน
สองมือประคองกระบี่ เจียงสู่สู้พยายามใช้พลังวิญญาณกระตุ้นกระบี่ไม้ท้อ รอจนกระบี่ไม้ท้อค่อย ๆ ถูกปกคลุมด้วยพลังวิญญาณที่เป็นของเธอ
เจียงสู่สู้ใช้มือหนึ่งจับปลอกทองแดงตรงปลายด้าม สัมผัสถึงกลิ่นอายภายในปลอกทองแดงไปพลาง มืออีกข้างก็ประสานอาคมอย่างรวดเร็ว
วินาทีถัดมา แววตาของนางก็แข็งกร้าวขึ้นฉับพลัน
นางสัมผัสได้แล้ว
กลิ่นอายแบบเดียวกับ "ระบบ" นั่น
......
ชั้นล่าง ห้องของเจียงฮั่น
เจียงฮั่นนั่งอยู่บนโซฟา กำลังฟังคำบ่นของเจียงเฉิงทางปลายสาย
"......ตอนนั้นนายก็อยู่ข้าง ๆ ทำไมไม่ช่วยพูดแทนเสวี่ยซีล่ะ? ได้แค่มองตาปริบ ๆ ดูคนในบ้านส่งนางกลับตระกูลลู่? ตระกูลลู่จะเป็นที่ที่ดีได้ยังไง?"